Podpisanie umowy w Holandii oznacza podpisanie jej zgodnie z prawem holenderskim, a prawo holenderskie wykracza poza słowa zapisane na stronie. Umowa powstaje w drodze oferty i akceptacji (art. 6:217 holenderskiego kodeksu cywilnego, Burgerlijk Wetboek), jest zasadniczo bezformalna, a to, czego strony mogą rozsądnie oczekiwać od siebie nawzajem, może nakładać obowiązki, które nigdy nie zostały spisane. To najważniejsza rzecz, którą należy zrozumieć przed podpisaniem umowy.
W tym artykule opisano wymogi holenderskiego prawa umów dotyczące wiążącej umowy, warunki, które należy spełnić w umowie holenderskiej, oraz dziesięć praktycznych kontroli, które należy przeprowadzić przed jej podpisaniem. Jest on przeznaczony dla firm i osób fizycznych zawierających umowy z holenderskimi kontrahentami, niezależnie od tego, czy umowa jest sporządzona w języku niderlandzkim, czy angielskim.
Co sprawia, że umowa jest wiążąca w świetle prawa holenderskiego
Umowa wymaga oferty i jej przyjęcia, a za tym idzie rzeczywistego porozumienia (wilsovereenstemming). Prawo holenderskie opiera się na współzależności intencji i zaufania, o której mowa w artykułach 3:33 i 3:35 BW: liczy się to, co zostało złożone i co druga strona mogła z tego racjonalnie zrozumieć. Osoba, która podpisuje dokument, którego nie przeczytała, jest zazwyczaj nim związana, ponieważ druga strona miała prawo polegać na tym podpisie.
Prawo holenderskie nie przewiduje obowiązku świadczenia wzajemnego. Obietnica nie wymaga zapłaty, aby była egzekwowalna, co oznacza, że krótki e-mail potwierdzający warunki może wiązać Cię równie mocno, jak dwudziestostronicowa umowa. Większość umów nie wymaga również formy: o ile prawo nie stanowi inaczej, umowa ustna jest ważna. Problemem jest udowodnienie jej, a nie jej ważności.
Swoboda umów (contractsvrijheid) to punkt wyjścia, ale kończy się tam, gdzie zaczyna się prawo bezwzględnie obowiązujące. Ochrona konsumentów, prawo pracy, prawo najmu lokali mieszkalnych i prawo pośrednictwa handlowego – wszystkie te przepisy zawierają zasady, których strony nie mogą uchylić ze szkodą dla strony chronionej. Klauzula sprzeczna z taką zasadą nie jest sprytnym sformułowaniem; jest to klauzula, która nie będzie obowiązywać.
W tym wszystkim przewija się zasada rozsądku i uczciwości (redelijkheid en billijkheid), zawarta w artykułach 6:2 i 6:248 BW. Działa ona dwukierunkowo. Wypełnia luki, dodając obowiązki, o których umowa nie wspomina, takie jak obowiązek ostrzeżenia lub współpracy. Może również odstąpić od klauzuli, ale tylko wtedy, gdy powoływanie się na nią byłoby niedopuszczalne ze względu na standardy rozsądku i uczciwości. To wysoki próg, a nie ogólna licencja dla sądu na rebalansowanie umowy, która mu się nie podoba.
Holenderskie warunki umów, które warto znać
Kilka terminów niderlandzkich pojawia się niemal w każdej umowie i nie zawsze odpowiadają one swoim angielskim odpowiednikom.
Ogólne zasady i warunki są ogólnymi warunkami umowy. Prawo holenderskie reguluje je oddzielnie w artykułach 6:231 do 6:247 BW, w tym obowiązek umożliwienia drugiej stronie rzeczywistego zapoznania się z nimi przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawarcia.
Nakoming to wydajność, wanprestatie lub tekortkoming jest niewykonaniem, a pominięcie jest stanem niewykonania zobowiązania, który zwykle musi zostać ustalony w pierwszej kolejności, zwykle w drodze pisemnego zawiadomienia o niewykonaniu zobowiązania (ingebrekestelling) zgodnie z artykułem 6:82 BW.
Oprawa jest rozwiązaniem z powodu naruszenia, opzegging jest rozwiązaniem umowy za wypowiedzeniem bez żadnego naruszenia i zniszczenie czy unieważnienie nastąpiło na skutek błędu, oszustwa lub nadużycia okoliczności.
Siła wyższa siła wyższa w rozumieniu artykułu 6:75 BW: niewykonanie zobowiązania, którego nie można przypisać dłużnikowi na mocy umowy, prawa lub powszechnie przyjętych poglądów.
Boetebeding jest klauzulą karną i zwolnienie z odpowiedzialności stanowi ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności.
Dziesięć wskazówek dotyczących podpisywania umowy w Holandii
Wskazówka 1: przeczytaj cały dokument, łącznie z tym, do czego się odnosi
Podpisy są wiążące. Sądy holenderskie opierają się na tekście i na tym, co strony mogły z niego racjonalnie wywnioskować, więc klauzula, którą pominąłeś, nadal pozostaje twoją klauzulą. Przeczytaj załączniki, załączniki i wszystko, co zostało włączone przez odniesienie, i sprawdź, czy cała klauzula umowy wyklucza obietnice złożone podczas negocjacji. Jeśli umowa cytuje artykuły Kodeksu cywilnego, sprawdź je; numery nie są jedynie ozdobą.
Wskazówka 2: sprawdź projekt przed podpisaniem, a nie po
Analiza przeprowadzona przez prawnika specjalizującego się w prawie kontraktowym i znającego prawo holenderskie jest najtańsza na etapie projektu. Po podpisaniu umowy pole manewru zawęża się do interpretacji i ograniczonych podstaw unieważnienia. Analiza koncentruje się na klauzulach decydujących o tym, kto ponosi ryzyko: zakresie zobowiązania, odpowiedzialności, rozwiązaniu umowy, warunkach ogólnych, prawie właściwym i jurysdykcji.
Wskazówka 3: oczekuj, że rozsądek i uczciwość będą miały znaczenie
Ponieważ artykuł 6:248 BW może nakładać dodatkowe obowiązki, a w skrajnych przypadkach blokować możliwość powołania się na klauzulę, jednostronne sformułowanie jest mniej skuteczne w Holandii niż w niektórych innych jurysdykcjach. Klauzula, która daje jednej stronie wszystko, a drugiej nie zapewnia żadnych środków zaradczych, stwarza argument, że powoływanie się na nią jest niedopuszczalne. Zrównoważony podział ryzyka nie oznacza łagodności; to właśnie ona sprawia, że klauzula jest wykonalna.
Wskazówka 4: sprawdź, czy prawo przewiduje taką formę
Większość umów nie wymaga szczególnej formy, ale istnieją wyjątki. Zakup domu przez osobę prywatną musi być sporządzony na piśmie i daje kupującemu trzydniowy okres odstąpienia od umowy zgodnie z artykułem 7:2 Kodeksu cywilnego. Klauzula o zakazie konkurencji w umowie o pracę musi zostać uzgodniona na piśmie z pełnoletnim pracownikiem (artykuł 7:653 Kodeksu cywilnego). Gwarancja udzielona przez osobę prywatną wymaga formy pisemnej. Same umowy o pracę nie muszą być sporządzone na piśmie, ale kilka zawartych w nich klauzul musi, co jest częstym nieporozumieniem.
W przypadku umów zawieranych drogą elektroniczną, podpisy regulują rozporządzenie eIDAS (UE) 910/2014 oraz artykuł 3:15a BW. Kwalifikowany podpis elektroniczny ma taką samą moc prawną jak podpis odręczny; zwykły zeskanowany obraz nie ma automatycznie takiej samej mocy, a w przypadku umów o dużej wartości różnica ta jest warta dodatkowego kroku.
Wskazówka 5: Wybierz prawo właściwe i miejsce rozprawy rozważnie
W umowach transgranicznych wybór prawa właściwego reguluje rozporządzenie Rzym I, a jurysdykcja rozporządzenie Bruksela I bis. Należy dokonać wyboru obu w sposób wyraźny i spójny: klauzula prawa holenderskiego w połączeniu z klauzulą sądu zagranicznego lub klauzula arbitrażowa sprzeczna z klauzulą sądu w innym miejscu umowy prowadzi dokładnie do sporu wstępnego, którego chciałeś uniknąć.
Prawo holenderskie i sądy holenderskie stanowią praktyczny wybór w przypadku umów z holenderskimi kontrahentami. Sąd Handlowy Holandii, izba Amsterdam Sąd ten rozpatruje międzynarodowe spory handlowe w języku angielskim, pobierając wyższe opłaty sądowe niż sądy powszechne. Arbitraż i mediacja to alternatywy warte rozważenia ze względu na szybkość, koszty i poufność. Należy pamiętać, że wybór prawa właściwego nie może pozbawić konsumenta ani pracownika ochrony wynikającej z przepisów bezwzględnie obowiązujących, które w przeciwnym razie miałyby do nich zastosowanie.
Wskazówka 6: przekaż swoje ogólne warunki handlowe na czas
Zasada, która dotyka większość firm, to obowiązek ujawnienia informacji. Zgodnie z artykułami 6:233 i 6:234 Kodeksu Cywilnego (BW) ogólne warunki umowy mogą zostać unieważnione, jeżeli druga strona nie miała rozsądnej możliwości zapoznania się z nimi przed zawarciem umowy lub w momencie jej zawarcia. Powołanie się na zbiór warunków złożony w Izbie Handlowej lub dostępny na żądanie zazwyczaj nie wystarcza, jeśli ich przekazanie było możliwe: należy je załączyć lub w umowie elektronicznej udostępnić w formie, którą druga strona może przechowywać.
W przypadku gdy obie strony powołują się na własne warunki, artykuł 6:225 BW przyznaje pierwszeństwo zestawowi, do którego odniesiono się jako pierwszego, chyba że druga strona wyraźnie odrzuci pierwszy zestaw. Należy to wyraźnie zaznaczyć w akceptacji, jeśli chcesz, aby Twoje warunki miały pierwszeństwo. Konsumenci korzystają z dodatkowej ochrony wynikającej z listy warunków, które są zawsze niedorzeczne lub domniemane jako niedorzeczne, zawartej w artykułach 6:236 i 6:237 BW. Nasza strona internetowa ogólne warunki handlowe określa sposób ich tworzenia i wdrażania.
Wskazówka 7: stwórz klauzule dotyczące odpowiedzialności i kar, które będą obowiązywać
Prawo holenderskie zezwala stronom na ograniczenie lub wyłączenie odpowiedzialności, ale sąd odmówi zastosowania wyłączenia, jeżeli uchybienie było spowodowane umyślnym lub celowym zaniedbaniem dłużnika lub jego kadry kierowniczej. Umowy konsumenckie podlegają dodatkowym ograniczeniom. Limit powiązany z wartością umowy, w połączeniu z ubezpieczeniem, zazwyczaj zapewnia lepszą ochronę niż ogólne wyłączenie, które sąd może w całości uchylić.
Precyzyjnie określ, co jest wyłączone. Terminy takie jak strata pośrednia lub wynikowa nie mają ustalonego znaczenia ustawowego w prawie holenderskim, dlatego zdefiniuj, o jakie straty Ci chodzi, czy to utratę zysków, przerwę w działalności, utratę reputacji, czy koszt wykonania zastępczego.
Klauzule dotyczące kar umownych zasługują na równą uwagę. Zgodnie z artykułem 6:92 Kodeksu cywilnego (BW) kara umowna zastępuje odszkodowanie ustawowe, chyba że umowa stanowi inaczej, zatem strona, która chce mieć możliwość dochodzenia odszkodowania za rzeczywistą stratę zamiast kary, musi to zaznaczyć. Sąd może obniżyć karę na podstawie artykułu 6:94 Kodeksu cywilnego (BW), gdy względy słuszności wyraźnie tego wymagają, ale stosuje to uprawnienie z umiarem.
Wskazówka 8: Dowiedz się, jak można zakończyć umowę
Rozwiązanie umowy z powodu naruszenia, wiążące, jest możliwe na mocy artykułu 6:265 Kodeksu Cywilnego (BW) w przypadku niewykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie zobowiązania, biorąc pod uwagę jego niewielki charakter, nie uzasadnia go. Zazwyczaj wymaga ono, aby dłużnik najpierw zalegał z wykonaniem zobowiązania, co w większości przypadków oznacza pisemne zawiadomienie o niewykonaniu zobowiązania, określające rozsądny termin wykonania. Rozwiązanie umowy może nastąpić w drodze pisemnego oświadczenia na mocy artykułu 6:267 BW; wniesienie sprawy do sądu nie zawsze jest konieczne.
Rozwiązanie umowy nie ma mocy wstecznej. Zwalnia obie strony z przyszłych zobowiązań i przekształca to, co już zostało wykonane, w zobowiązanie do odstąpienia od umowy, co może skutkować koniecznością zwrotu dokonanych płatności i zwrotu towarów. To inny wynik niż unieważnienie umowy, które unieważnia ją od samego początku.
Opzegging to sposób na kontynuację umów bez ich naruszenia. W przypadku braku porozumienia w umowie, holenderskie orzecznictwo wymaga rozsądnego okresu wypowiedzenia, a w niektórych relacjach również odszkodowania, uwzględniającego czas trwania relacji i poniesione inwestycje. Nie zakładaj, że możesz zrezygnować z długotrwałej umowy dystrybucyjnej lub usługowej z miesięcznym okresem wypowiedzenia, ponieważ umowa o tym nie wspomina.
Warto sporządzić klauzulę siły wyższej, zamiast pozostawiać ją do artykułu 6:75 Kodeksu postępowania cywilnego. Należy wymienić zdarzenia, wskazać, kto ponosi koszty, określić obowiązek powiadomienia i przewidzieć, co się stanie, jeśli sytuacja się utrzyma.
Wskazówka 9: złóż skargę na piśmie i na czas
Artykuł 6:89 BW wymaga, aby wierzyciel, który odkryje wadę wykonania umowy, wniósł protest w rozsądnym terminie. Niewykorzystanie tego terminu może skutkować utratą prawa do złożenia reklamacji, niezależnie od powagi wady. W przypadku konsumenckiej sprzedaży rzeczy ruchomych, powiadomienie złożone w ciągu dwóch miesięcy od wykrycia wady jest w każdym przypadku terminowe zgodnie z artykułem 7:23 BW; ta zasada dwóch miesięcy nie ma zastosowania do zakupu domu, gdzie standardem jest po prostu rozsądny termin.
Należy również zwrócić uwagę na przedawnienie. Większość roszczeń umownych przedawnia się po pięciu latach od daty ich wymagalności, a roszczenia odszkodowawcze po pięciu latach od momentu, w którym roszczenie dowiedziało się zarówno o szkodzie, jak i o osobie odpowiedzialnej. Bieg przedawnienia można przerwać pisemnym zawiadomieniem o zastrzeżeniu praw, zgodnie z artykułem 3:317 BW. Wysłanie takiego zawiadomienia nic nie kosztuje, natomiast upłynięcie terminu wiąże się z kosztami roszczenia.
Wskazówka 10: Prowadź dokumentację negocjacji i realizacji
Sądy holenderskie interpretują umowy, analizując ich treść i to, czego strony mogłyby rozsądnie oczekiwać od siebie w danych okolicznościach, co oznacza, że korespondencja przedumowna może mieć realne znaczenie. Zachowaj projekty, e-maile i protokoły. Podczas realizacji umowy potwierdzaj dostawy, zatwierdzenia, opóźnienia i skargi na piśmie i rejestruj każdą zmianę jako podpisaną zmianę, a nie jako ustne porozumienie.
Ten rekord ma również znaczenie na początku. Zgodnie z prawem holenderskim negocjacje prowadzone są w dobrej wierze, ale ich zerwanie jest bezprawne tylko w ściśle określonych okolicznościach: wyrok Sądu Najwyższego w sprawie CBB/JPO z 12 sierpnia 2005 r. stanowi, że jest to niedopuszczalne w świetle uzasadnionego oczekiwania drugiej strony co do zawarcia umowy. Pisemne zastrzeżenia w trakcie rozmów ograniczają to ryzyko.
Gdzie najczęściej zawodzą holenderskie kontrakty
Cztery błędy odpowiadają za większość sporów, z którymi się spotykamy. Pierwszym z nich są ogólne warunki umowy, które nigdy nie zostały należycie przekazane, co oznacza, że cały zestaw może zostać unieważniony w momencie, gdy jest to potrzebne. Drugim jest umowa w języku angielskim sporządzona na podstawie założeń zapożyczonych z innego systemu prawnego, w której terminy takie jak „dołożenie wszelkich starań”, „odszkodowanie” lub „strata następcza” są używane bez uzgodnienia znaczenia prawa holenderskiego. Trzecim błędem jest wypowiedzenie umowy bez wypowiedzenia, które przekształca uzasadnione rozwiązanie w naruszenie umowy przez stronę wypowiadającą umowę. Czwartym błędem jest milczenie: wada zauważona wcześnie, zgłoszona telefonicznie i nigdy niepotwierdzona pisemnie.
Język to podobna pułapka. Umowa w języku angielskim jest całkowicie ważna w świetle prawa holenderskiego, ale jeśli podlega prawu holenderskiemu, niderlandzkie koncepcje wypełniają luki. W przypadku istnienia wersji dwujęzycznej należy wskazać, która wersja jest nadrzędna i upewnić się, że obie wersje zawierają to samo, zanim to zrobisz.
Co zrobić przed podpisaniem
Przejrzyj krótką listę. Ustal, kto jest prawnie stroną umowy i czy sygnatariusz jest upoważniony – o tym poinformuje Cię rejestr Izby Handlowej. Sprawdź, który zestaw warunków ogólnych ma zastosowanie i czy został faktycznie dostarczony. Sprawdź spójność wewnętrzną prawa właściwego i klauzuli dotyczącej jurysdykcji. Przeczytaj klauzule dotyczące odpowiedzialności, kar i rozwiązania umowy razem, ponieważ mają sens tylko jako całość. Na koniec ustal pisemnie, w jaki sposób umowa może zostać zmieniona i zachowaj wszystkie jej zapisy.
Law & More Doradza klientom holenderskim i międzynarodowym w zakresie sporządzania, opiniowania i negocjowania umów handlowych zgodnie z prawem holenderskim, a także działa w przypadku, gdy umowa przekształca się w spór, od zawiadomienia o niewykonaniu zobowiązania po postępowanie przed sądami holenderskimi. praktyka prawa cywilnego Obejmuje spory sądowe, które następują po zerwaniu umowy. Jeśli masz na biurku projekt umowy lub umowę, która nie działa, nasza prawnicy kontraktowi omówimy to z Tobą i przedstawimy opcje.
