Podsumowanie prawa holenderskiego i wyjaśnienie przesłuchań wstępnych
Wstępne przesłuchanie świadka
Zgodnie z prawem holenderskim sąd może zarządzić wstępne przesłuchanie świadka na wniosek jednej ze (zainteresowanych) stron. Podczas takiego przesłuchania zobowiązany jest mówić prawdę. Nie bez powodu sankcją prawną za krzywoprzysięstwo jest kara sześciu lat więzienia. Istnieje jednak szereg wyjątków od obowiązku składania zeznań. Na przykład prawo zna przywilej zawodowy i rodzinny. Wniosek o wstępne przesłuchanie świadka może zostać również odrzucony, gdy wniosek ten jest powiązany z brakiem interesu, gdy występuje nadużycie prawa, w przypadku konfliktu z zasadami należytego procesu lub gdy istnieją inne ważne interesy uzasadniające odrzucenie.
Na przykład wniosek o przesłuchanie wstępne świadków może zostać odrzucony, gdy próbuje się odkryć tajemnice handlowe konkurenta lub gdy próbuje się wszcząć tzw. Wyprawa rybacka. Pomimo tych zasad mogą wystąpić sytuacje niepokojące; na przykład w sektorze powierniczym.
Sektor zaufania
W sektorze powiernictwa duża część krążących informacji jest zazwyczaj poufna; w najmniejszym stopniu nie dotyczy to informacji klientów biura powierniczego. Ponadto biuro powiernicze często otrzymuje dostęp do rachunków bankowych, co oczywiście wymaga wysokiego stopnia poufności. W ważnym orzeczeniu sąd orzekł, że samo biuro powiernicze nie podlega (pochodnemu) przywilejowi prawnemu. Konsekwencją tego jest to, że „tajemnica powiernicza” może zostać obejść poprzez żądanie wstępnego przesłuchania świadka.
Powodem, dla którego sąd nie chciał przyznać sektorowi powierniczemu i jego pracownikom pochodnego przywileju prawnego, jest ewidentnie fakt, że w takim przypadku najważniejsze jest znalezienie prawdy, co można uznać za problematyczne. W konsekwencji strona taka jak organ podatkowy, nie dysponując wystarczającymi dowodami, aby rozpocząć procedurę, może, poprzez żądanie wstępnego przesłuchania świadków, zebrać wiele (tajnych) informacji od szeregu pracowników biura powierniczego, aby uczynić procedurę bardziej wykonalną.
Jednakże podatnik może sam odmówić dostępu do swoich danych, o których mowa w art. 47 AWR, powołując się na poufność kontaktu z osobą zobowiązaną prawnie do zachowania tajemnicy (prawnikiem, notariuszem itp.), do której się zwrócił.
Biuro powiernicze może wówczas odwołać się do tego prawa do odmowy podatnika, ale w takim przypadku biuro powiernicze musi mimo wszystko ujawnić, kim jest podatnik, o którym mowa. Ta możliwość obejścia „tajemnicy powierniczej” jest często postrzegana jako duży problem i w tej chwili istnieje tylko ograniczona liczba rozwiązań i możliwości dla pracowników biura powierniczego, aby odmówić ujawnienia poufnych informacji podczas wstępnego przesłuchania świadka.
SYSTEMY MECHANICZNE
Jak już wspomniano, wśród tych możliwości jest stwierdzenie, że kontrahent inicjuje wyprawy wędkarskie, że kontrahent próbuje odkryć tajemnice firmy lub że kontrahent ma zbyt słaby interes w sprawie. Ponadto w pewnych okolicznościach nie trzeba zeznawać przeciwko sobie. Często jednak takie podstawy nie będą miały znaczenia w konkretnej sprawie. W jednym ze swoich raportów z 2008 r. Doradcza Komisja Prawa Cywilnego Postępowania („Adviescommissie van het Burgerlijk Procesrecht”) proponuje inną podstawę: proporcjonalność.
Według Komitetu Doradczego powinno być możliwe odrzucenie wniosku o współpracę, gdy wynik byłby wyraźnie nieproporcjonalny. Jest to uczciwe kryterium, ale nadal pozostaje pytanie, w jakim stopniu to kryterium byłoby skuteczne. Jednak dopóki sąd i tak nie pójdzie tą drogą, ścisły reżim prawa i orzecznictwa pozostanie na swoim miejscu. Stanowczy, ale uczciwy? Oto jest pytanie.
Kontakt
Jeśli po przeczytaniu tego artykułu będziesz mieć dalsze pytania lub uwagi, możesz skontaktować się z panem Ruby van Kersbergen, prawnikiem w Law & More przez [email chroniony] lub pan Tom Meevis, prawnik w Law & More przez [email chroniony] lub zadzwoń do nas pod numer +31 (0)40-3690680.