Odzyskiwanie strat z gier hazardowych online od nielicencjonowanych kasyn w Holandii

Od 3 lipca 2026 r. nie jest już możliwe odzyskanie strat z gier hazardowych online od nielicencjonowanego operatora tylko dlatego, że nie posiadał on holenderskiej licencji. W tym dniu Hoge Raad (Sąd Najwyższy) orzekł, odpowiadając na pytania prejudycjalne, że umowa o hazard z operatorem nieposiadającym holenderskiej licencji nie jest ani nieważna, ani nie podlega unieważnieniu na mocy art. 3:40 holenderskiego Kodeksu Cywilnego. W związku z tym strat nie można już domagać się zwrotu jako nienależnej płatności wyłącznie z tego powodu. Roszczenia są nadal możliwe, ale muszą one opierać się na bezprawnym postępowaniu operatora, błędzie, oszustwie lub na naruszeniu obowiązku zachowania ostrożności, a każda z tych dróg zależy od indywidualnych okoliczności faktycznych gracza.

Jakie wymagania musi spełniać holenderskie prawo hazardowe i kiedy

Ustawa o grach losowych (Wet op de kansspelen, Wok) zawsze uznawała oferowanie gier losowych w Holandii bez holenderskiej licencji za przestępstwo. Artykuł 1 ust. 1 lit. a) tej ustawy zawiera zakaz. Do 2021 roku nie było w ogóle licencji na gry losowe online, co oznaczało, że każdy operator obsługujący holenderskich graczy online działał niezgodnie z prawem, niezależnie od tego, jak nienaganna była jego licencja na Malcie, Curaçao lub Gibraltarze.

Ustawa o grach hazardowych na odległość (Wet kansspelen op afstand, znana jako KOA) zmieniła system. Weszła w życie 1 kwietnia 2021 r., a pierwsze licencje weszły w życie 1 października 2021 r., czyli w dniu powstania legalnego holenderskiego rynku online. Operatorzy, którzy nadal obsługują holenderskich graczy bez holenderskiej licencji, nadal naruszają przepisy Wok, a Kansspelautoriteit (Holenderski Urząd ds. Gier Hazardowych) może nakładać na nich grzywny i nakazy. Licencja z innej jurysdykcji nie zastępuje licencji. Warto to podkreślić, ponieważ operatorzy często argumentują odwrotnie: licencja MGA lub Curacao zezwala operatorowi na prowadzenie działalności w danej jurysdykcji, a nie na przyjmowanie graczy z Holandii.

Dwie cechy okresu sprzed 2021 roku wyjaśniają falę roszczeń, która nastąpiła później. Po pierwsze, Kansspelautoriteit stosował politykę priorytetyzacji, zgodnie z którą działał tylko przeciwko operatorom spełniającym określone kryteria, takie jak strona internetowa w języku niderlandzkim, domena .nl lub reklama skierowana do Holandii. Operatorzy później argumentowali, że było to tolerancyjne. Po drugie, liczba roszczeń była znaczna, ponieważ całe pokolenie holenderskich graczy korzystało z zagranicznych stron internetowych, podczas gdy nie istniała legalna alternatywa.

Co orzekł Sąd Najwyższy 3 lipca 2026 r.

Kilka sądów rejonowych, rozpatrując setki roszczeń, skierowało pytania prejudycjalne do Hoge Raad. Kluczowym pytaniem było, czy umowa hazardowa zawarta z operatorem nieposiadającym holenderskiej licencji jest nieważna w rozumieniu artykułu 3:40 Kodeksu cywilnego, czy to ze względu na sprzeczność z bezwzględnie obowiązującym przepisem ustawowym, czy też z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami. Gdyby odpowiedź brzmiała twierdząco, wszystkie płatności na rzecz operatora zostałyby wypłacone bez podstawy prawnej i musiałyby zostać zwrócone zgodnie z przepisami dotyczącymi nienależnych płatności.

Sąd Najwyższy odpowiedział przecząco, z trzech powodów. Ustawa Wok nie ma na celu podważania ważności czynności prawnych dokonanych z jej naruszeniem: przewiduje sankcje administracyjne i karne, a ustawodawca nie nałożył konsekwencji cywilnych na naruszenie wymogu uzyskania licencji. Treść i cel umowy hazardowej same w sobie nie są sprzeczne z porządkiem publicznym ani dobrymi obyczajami, ponieważ polityka holenderska ukierunkowuje zainteresowanie hazardem na ofertę regulowaną, a nie potępia umowy jako takiej. Nic w historii parlamentu nie wskazuje na to, że nieważność była zamierzona.

Orzeczenie to stanowi poważny krok wstecz dla modelu roszczeń masowych, który rozwinął się wokół tej kwestii, ponieważ opierał się on na podstawie prawnej, która dotyczyła każdego gracza w jednakowy sposób. Nie zamyka to jednak indywidualnych roszczeń. Sąd Najwyższy wyraźnie pozostawił otwartą kwestię, że oferowanie gier losowych bez licencji może być działaniem niezgodnym z prawem wobec gracza, a indywidualna umowa może zostać unieważniona z powodu błędu lub oszustwa. Zmiana polega na tym, że każdy powód musi teraz przedstawić dowody w swojej sprawie, zamiast opierać się wyłącznie na statusie licencji operatora.

Które trasy pozostają otwarte

Pierwszą drogą jest czyn niedozwolony w rozumieniu artykułu 6:162 Kodeksu cywilnego. Oferowanie niedozwolonej usługi narusza obowiązek ustawowy, a jeśli naruszenie to spowodowało stratę gracza, operator może ponieść odpowiedzialność odszkodowawczą. Polem sporu jest tu związek przyczynowy i strata przypisywalna: operator będzie argumentował, że gracz zagrałby gdzie indziej, że wygrane muszą zostać rozliczone ze stratami oraz że zachowanie gracza stanowi winę współuczestniczącą w szkodzie w rozumieniu artykułu 6:101 Kodeksu cywilnego. Roszczenie, które przedstawia straty netto w określonym okresie, wraz z historią konta potwierdzającą te straty, jest znacznie bardziej wiarygodne niż roszczenie, które przedstawia depozyty brutto.

Drugą możliwością jest wada zgody. Umowę można unieważnić z powodu błędu na podstawie artykułu 6:228 Kodeksu Cywilnego, jeśli gracz został wprowadzony w błąd co do istotnego faktu, lub z powodu oszustwa na podstawie artykułu 3:44, jeśli operator celowo stworzył fałszywe wrażenie. W przypadku, gdy operator przedstawił się jako legalny w Holandii, przedstawił warunki i metodę płatności w języku niderlandzkim, nie informując gracza o braku holenderskiej licencji, jest to podstawa do wniesienia takiego roszczenia. Unieważnienie ma skutek wsteczny, więc to, co zostało zapłacone na podstawie unieważnionej umowy, podlega zwrotowi.

Trzecią drogą jest naruszenie obowiązku zachowania ostrożności. Licencjonowani holenderscy operatorzy mają ustawowe obowiązki w zakresie zapobiegania uzależnieniom: muszą monitorować zachowania graczy, interweniować, gdy stają się one problematyczne, i stosować Centraal Register Uitsluiting Kansspelen (Cruks), krajowy rejestr samowykluczenia, z którym licencjonowany operator musi się zapoznać przed zezwoleniem graczowi na grę. Operator, który zignorował oczywiste sygnały o problemie z hazardem, pozwolił na wzrost depozytów bez żadnej interwencji lub zatrzymał zarejestrowanego gracza, który samowykluczył się przy stołach, może ponieść odpowiedzialność za wynikłą stratę. Ta droga jest dostępna zarówno dla operatorów licencjonowanych, jak i nielicencjonowanych, i stała się ważniejszą linią ataku od lipca 2026 roku.

Ile czasu masz na wniesienie roszczenia

Przedawnienie jest obecnie często decydującą kwestią, ponieważ straty, o które toczy się gra, sięgają często lat wstecz. Roszczenie o odszkodowanie z tytułu czynu niedozwolonego przedawnia się po upływie pięciu lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się zarówno o szkodzie, jak i o osobie odpowiedzialnej za nią, a w każdym razie po upływie dwudziestu lat od zdarzenia, które spowodowało szkodę. Początek tego pięcioletniego okresu jest kwestionowany w sprawach hazardowych: operatorzy twierdzą, że gracz wiedział o stracie w momencie utraty pieniędzy, podczas gdy gracze twierdzą, że nie mogli wiedzieć o bezprawnym zachowaniu operatora i wystąpili przeciwko nim z roszczeniem do czasu ukształtowania się orzecznictwa.

Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Każdy, kto rozważa roszczenie, powinien pisemnie przerwać bieg przedawnienia, nie czekając na analizę przeprowadzoną przez prawnika; wyraźne pisemne zawiadomienie na podstawie artykułu 3:317 Kodeksu cywilnego, zastrzegające prawo do dochodzenia roszczeń i określające straty, wystarczy, aby zatrzymać bieg przedawnienia i można je powtórzyć. Każdy, kto poniósł straty w początkowych latach działalności na rynku offshore, powinien założyć, że zbliża się dwudziestoletni bezwzględny limit dla najstarszych transakcji.

Dowody, których potrzebujesz

Roszczenie z tytułu hazardu jest rozstrzygane na podstawie zapisów, które zazwyczaj znajdują się w posiadaniu operatora. Zacznij od własnych wyciągów bankowych, które pokazują każdą wpłatę i każdą wypłatę oraz pozwalają na obliczenie kwoty netto za określony okres. Poproś operatora o pełną historię swojego konta; wniosek o dostęp do danych osoby, której dane dotyczą, zgodnie z art. 15 RODO jest skutecznym sposobem jego uzyskania, ponieważ historia gier, historia wpłat i wszelkie wewnętrzne notatki dotyczące Twojego konta są danymi osobowymi, które operator musi udostępnić.

W przypadku roszczenia z tytułu obowiązku zachowania należytej staranności, istotne są inne elementy: schemat wpłat w czasie, wszelkie wiadomości wysłane do obsługi klienta dotyczące hazardu, wszelkie ustalone lub żądane limity, wszelkie bonusy lub oferty reaktywacji wysłane przez operatora po okresie braku aktywności oraz wszelkie rejestracje w Cruks. Dokumentacja medyczna lub dotycząca doradztwa w zakresie zadłużenia może potwierdzać, że hazard był problematyczny i widoczny. Istotne jest również ustalenie, który podmiot gospodarczy faktycznie zawarł z Tobą umowę, ponieważ nazwa handlowa na stronie internetowej często nie jest nazwą firmy, którą należy pozwać.

Egzekwowanie holenderskiego wyroku wobec maltańskiego operatora

Wygrana w Holandii to nie to samo, co otrzymanie zapłaty. Wielu operatorów ma siedzibę na Malcie, a w 2023 roku Malta dodała przepis do swojej ustawy o grach hazardowych, powszechnie znanej jako projekt ustawy nr 55, na mocy którego sądy maltańskie mogą odmówić uznania lub wykonania zagranicznych orzeczeń przeciwko maltańskim operatorom gier hazardowych z uwagi na względy porządku publicznego. W praktyce utrudniło to egzekwowanie orzeczeń na Malcie.

Stanowisko to jest pod presją. 18 czerwca 2025 r. Komisja Europejska wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Malcie, uznając, że systematyczna odmowa wykonania orzeczeń wydanych przez inne państwa członkowskie jest niezgodna z rozporządzeniem Bruksela I bis w sprawie uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych oraz podważa wzajemne zaufanie, na którym opiera się to rozporządzenie. Postępowanie jeszcze się nie zakończyło, dlatego nie można przewidzieć jego wyniku. Tymczasem strategia egzekwowania prawa koncentruje się zazwyczaj na aktywach znajdujących się poza Maltą: rachunkach bankowych, należnościach od dostawców usług płatniczych oraz podmiotach grupy z siedzibą w innych państwach członkowskich.

Jurysdykcja jest co najmniej prosta. Gracz, który grał jako konsument, może pozwać przed sądem holenderskim właściwym dla swojego miejsca zamieszkania, zgodnie z przepisami konsumenckimi rozporządzenia Bruksela I bis, a klauzula w warunkach umowy operatora wskazująca na sąd zagraniczny nie stoi temu na przeszkodzie.

Roszczenia wobec licencjonowanych operatorów

Błędem jest zakładanie, że pojawienie się rynku licencjonowanego zakończyło spór. Holenderska licencja nakłada obowiązki, a ich naruszenie pociąga za sobą odpowiedzialność. Licencjonowani operatorzy muszą stosować limity depozytów, przestrzegać samowykluczenia gracza, interweniować w przypadku, gdy zachowanie gracza wskazuje na ryzyko uzależnienia, a także przestrzegać surowych zasad reklamowych, które ograniczają nieskierowaną reklamę i wykorzystywanie wzorców do naśladowania. Gracz, którego straty skumulowały się po 1 października 2021 r. w licencjonowanej witrynie, w okolicznościach, w których operator zauważył sygnały ostrzegawcze i nie podjął żadnych działań, ma roszczenie, które w ogóle nie zależy od kwestii licencji i nie zostało poruszone przez orzeczenie Sądu Najwyższego.

Skargi na licencjonowanego operatora można również składać do Kansspelautoriteit, który nadzoruje przestrzeganie przepisów i może nakładać sankcje. Decyzja regulacyjna nie przyznaje odszkodowania, ale orzeczenie organu regulacyjnego może stanowić cenny dowód w postępowaniu cywilnym.

Na co należy uważać, instruując kogoś

Branża roszczeń, która rozwinęła się wokół tego tematu, składała pewne obietnice, które orzeczenie Sądu Najwyższego podważyło. Zanim cokolwiek podpiszesz, sprawdź, co tak naprawdę jest uzgadniane: jaki procent odszkodowania zostanie pobrany, czy procent ten jest obliczany od wyniku brutto, czy netto, kto pokrywa koszty sądowe i koszty drugiej strony w przypadku oddalenia roszczenia, czy można wypowiedzieć zlecenie oraz czy roszczenie jest cesjonowane, czy też jedynie obsługiwane w Twoim imieniu. Cesja roszczenia na podmiot, który je wystawił, może skomplikować sprawę, która teraz zależy od indywidualnych okoliczności, ponieważ okoliczności osobiste, które sprawiają, że roszczenie jest skuteczne, należą do Ciebie, a nie do podmiotu, który je wystawił.

Należy zachować podobny sceptycyzm wobec każdej oceny, która nie wspomina o wyroku z 3 lipca 2026 r. Każda uczciwa analiza roszczenia dotyczącego hazardu zaczyna się od tego momentu.

Co zrobić teraz

Zbierz wyciągi bankowe za cały okres gry i zidentyfikuj każdą płatność do i od operatora. Zażądaj od operatora historii swojego konta, korzystając z wniosku o dostęp do danych, jeśli operator nie będzie współpracował. Ustal, z jakim podmiotem prawnym zawarłeś umowę i gdzie ma siedzibę. Wyślij pisemne zawiadomienie o przerwaniu biegu przedawnienia. Następnie poddaj akta ocenie pod kątem pozostałych przesłanek: czy zachowanie operatora wobec Ciebie było bezprawne i spowodowało możliwą do oszacowania stratę, czy zostałeś wprowadzony w błąd co do legalności usługi oraz czy operator zignorował sygnały, na podstawie których był zobowiązany podjąć działania.

Law & More Ocenia roszczenia z tytułu strat hazardowych od operatorów licencjonowanych i nielicencjonowanych, doradza w zakresie przedawnienia i dowodów, prowadzi postępowania przed sądami holenderskimi i zajmuje się egzekucją roszczeń wobec operatorów zagranicznych. Szczerze powiemy Ci, czy warto wnieść roszczenie po orzeczeniu Sądu Najwyższego, zanim się na nie zdecydujesz. Skontaktuj się z naszymi prawnikami, aby zlecić przegląd Twojej sprawy lub dowiedz się więcej. kasyna online i prawo holenderskie i o szerszych ramach naszego prawo cywilne strona.

Co robi Kansspelautoriteit i czego nie może dla Ciebie zrobić

Kansspelautoriteit jest organem regulacyjnym. Przyznaje i cofa licencje, nadzoruje przestrzeganie przepisów Wok oraz przepisów dotyczących zapobiegania uzależnieniom i reklamy, a także egzekwuje przepisy wobec operatorów obsługujących holenderskich graczy bez licencji. Jego instrumenty mają charakter administracyjny: nakaz z karą pieniężną, grzywna administracyjna i publikacja decyzji. Podejmował również działania przeciwko podmiotom ułatwiającym nielegalne dostawy, w tym dostawcom usług płatniczych i stronom internetowym stowarzyszonym, które kierują holenderski ruch do nielicencjonowanych operatorów.

Organ regulacyjny nie może jedynie przyznać Ci zwrotu pieniędzy. Nadzór jest prawem publicznym i służy interesowi ogółu; odszkodowanie należy do sądów cywilnych. Warto jednak sporządzić raport do Kansspelautoriteit, a decyzja egzekucyjna wskazująca operatora i okres, którego dotyczy roszczenie, stanowi przydatny dowód w pozwie cywilnym, ponieważ ustala naruszenie, które musi zostać udowodnione w pozwie deliktowym. Decyzje są publikowane, a istniejąca decyzja obejmująca okres, w którym grałeś, może zaoszczędzić Ci wiele pracy.

Ryzyko prawne związane z grą na nielicencjonowanej stronie

Sami gracze nie są ścigani za hazard na nielicencjonowanej stronie; zakaz w Wok jest skierowany przeciwko operatorowi. Narażenie jest innego rodzaju. Operator bez licencji znajduje się poza holenderskim systemem nadzoru, co oznacza, że ​​nie ma obowiązku konsultacji z Cruks, ustawowego limitu depozytu, obowiązku interwencji ani nadzorowanej drogi składania skarg. Jeśli operator odmówi wypłaty, jesteś zależny od postępowania w sądzie zagranicznym lub holenderskiego orzeczenia, które może być trudne do wyegzekwowania.

Dwa kolejne punkty są często pomijane. Dane osobowe przekazywane operatorowi spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego niekoniecznie są chronione zgodnie ze standardami RODO, a dokumenty tożsamości przesłane podczas weryfikacji są częstym celem oszustw. Banki stosują monitoring przeciwdziałania praniu pieniędzy w przypadku płatności na i z kont hazardowych; duże lub częste przelewy na rzecz operatora nieposiadającego licencji mogą skutkować pytaniami ze strony banku, prośbą o wyjaśnienie źródła pochodzenia środków, a w niektórych przypadkach zerwaniem relacji bankowej. Konsekwencje te ponosi gracz, a nie operator.

Jeśli hazard pozostawił Cię z długami, droga prawna biegnie równolegle z roszczeniem, a nie poprzez nie. Doradztwo w zakresie zadłużenia za pośrednictwem gminy, a w razie potrzeby ustawowy program restrukturyzacji długu, przebiega według własnego harmonogramu; nasze poradniki z zakresu prawa cywilnego wyjaśniają, jak te procedury odnoszą się do nierozliczonych roszczeń.

PYTANIA I ODPOWIEDZI

Szukasz czegoś innego? Nasz indeks holenderskich poradników z zakresu prawa cywilnego zawiera wszystkie nasze teksty na ten temat, uporządkowane tematycznie.