Windykacja należności w Holandii przebiega dwuetapowo. Etap polubowny to wszystko, co wierzyciel robi poza sądem: wezwania do zapłaty, formalne zawiadomienie o zaległości, odsetki ustawowe oraz, w przypadku konsumentów, obowiązkowe czternastodniowe pismo przed naliczeniem kosztów windykacji. Etap sądowy rozpoczyna się od wezwania do zapłaty doręczonego przez komornika i kończy się, w przypadku uznania roszczenia, wyrokiem, który komornik może egzekwować z wynagrodzenia, rachunków bankowych i majątku. Żaden z etapów nie jest w praktyce opcjonalny: pominięcie kroków w pierwszym etapie będzie wiązało się z kosztami w drugim.
Jeśli niezapłacona faktura staje się roszczeniem, możesz dochodzić swoich praw
Zaległa faktura nie jest automatycznie wymagalna. Prawo holenderskie wymaga, aby dłużnik zalegał z płatnością (verzuim), zanim zaczną naliczać odsetki i koszty windykacji. Zaległość powstaje zazwyczaj po pisemnym zawiadomieniu o zaległości (ingebrekestelling) zgodnie z artykułem 6:82 holenderskiego Kodeksu Cywilnego, który daje dłużnikowi rozsądny termin na wykonanie zobowiązania. W wielu sytuacjach, wymienionych w artykule 6:83 Kodeksu Cywilnego, zaległość powstaje bez uprzedzenia: gdy strony uzgodniły stały termin płatności, który już minął, gdy zobowiązanie wynika z czynu niedozwolonego lub gdy dłużnik wyraźnie oświadczy, że nie zapłaci.
W przypadku zwłoki dłużnika w spłacie, odsetki ustawowe naliczane są z mocy prawa. W przypadku transakcji konsumenckich stawka jest równa zwykłej stawce odsetek ustawowych określonej w artykule 6:119 Kodeksu cywilnego. W przypadku transakcji handlowych między przedsiębiorstwami lub między przedsiębiorstwem a organem administracji publicznej obowiązuje wyższa stawka odsetek ustawowych określona w artykule 6:119a. Obie stawki są ustalane rozporządzeniem rady i okresowo ulegają zmianie, dlatego obowiązujący procent powinien być ustalany na podstawie publikowanych danych rządowych za każdy okres, a nie kopiowany ze starej faktury.
Warunki płatności również mają tu znaczenie. W przypadku braku porozumienia stron, płatność jest wymagalna w ciągu trzydziestu dni od daty otrzymania faktury. Między firmami można uzgodnić dłuższy termin, ale nie nieograniczony, a duża firma nie może narzucić małemu lub średniemu dostawcy terminu płatności przekraczającego trzydzieści dni. Klauzula wykraczająca poza zakres dozwolony przez prawo jest nieważna, a w jej miejsce stosuje się termin ustawowy, a odsetki od umowy liczone są od dnia jej wygaśnięcia.
List czternastodniowy i dlaczego tak często jest błędny
Pozasądowe koszty windykacji mogą zostać naliczone konsumentowi dopiero po wysłaniu przez wierzyciela pisemnego wezwania do zapłaty zgodnie z art. 6:96 Kodeksu cywilnego. W wezwaniu tym należy wyznaczyć konsumentowi co najmniej czternaście dni na zapłatę kwoty głównej bez kosztów windykacji oraz określić wysokość kosztów w przypadku braku zapłaty. Sąd Najwyższy orzekł, że termin ten biegnie od dnia następującego po doręczeniu wezwania do zapłaty konsumentowi, zatem wezwanie do zapłaty z czternastodniowym wyprzedzeniem jest wadliwe.
Konsekwencją wadliwego listu nie jest ostrzeżenie: roszczenie o zwrot kosztów windykacji po prostu zostaje odrzucone, a sąd je oddala, nawet jeśli dłużnik nie zgłosi tego faktu. Wysokość samych kosztów jest ustalana dekretem na podstawie zmiennej skali procentowej od kwoty głównej, malejącej wraz ze wzrostem roszczenia, z ustawowym minimum i maksimum. W przypadku dłużników prowadzących działalność gospodarczą strony mogą uzgodnić inne warunki w ogólnych warunkach, co jest jedną z niewielu rzeczywiście użytecznych klauzul w zestawie standardowych warunków.
Faza polubowna i zasady, których musi przestrzegać firma windykacyjna
Większość roszczeń jest nadal rozstrzygana, zanim ktokolwiek trafi do sądu, a faza polubowna to etap, w którym ustalany jest wynik ekonomiczny. Zaczyna się od upomnienia, przechodzi do formalnego wezwania do zapłaty (aanmaning), a po udzieleniu odpowiedzi przez dłużnika zazwyczaj kończy się porozumieniem w sprawie płatności lub ugodą dotyczącą części roszczenia. Wierzyciel, który jest skłonny zaakceptować raty, odzyskuje średnio więcej niż wierzyciel, który nalega na pełną kwotę i nie otrzymuje nic.
Zmieniło się to, że ta faza jest teraz regulowana. Zgodnie z ustawą o jakości usług windykacyjnych (Wet kwaliteit incassodienstverlening) firmy windykacyjne muszą być wpisane do rejestru firm windykacyjnych prowadzonego przez Justis, a rejestracja jest obowiązkowa od 1 kwietnia 2025 r. Zarejestrowani dostawcy usług windykacyjnych muszą spełniać wymogi dotyczące kompetencji zawodowych, dokładności informacji zawartych w pismach, rozpatrywania reklamacji oraz sposobu kontaktowania się z dłużnikami. Działalność bez rejestracji jest zabroniona, a nadzór sprawuje Inspektorat Sprawiedliwości i Bezpieczeństwa, który może nakładać grzywny i skreślać dostawców z rejestru.
Wynikają z tego dwie praktyczne konsekwencje. Jeśli jesteś wierzycielem, korzystanie z usług niezarejestrowanej agencji naraża Twoje roszczenia na spory, a Twoją firmę na ryzyko utraty reputacji, dlatego warto sprawdzić rejestr, zanim zlecisz komuś wykonanie usługi. Jeśli jesteś dłużnikiem, list z żądaniem zapłaty kwot, które nie są poparte prawem lub grożą podjęciem działań, których nadawca nie ma prawa podjąć, jest nie tylko nieprzyjemny; stanowi naruszenie przepisów i podstawę do złożenia skargi.
Warto również jasno określić, kto ma jakie uprawnienia. Agencja windykacyjna (incassobureau) nie ma żadnych uprawnień wykraczających poza uprawnienia innych wierzycieli: może pisać, dzwonić i negocjować, a także nie może niczego zająć. Komornik (gerechtsdeurwaarder) to urzędnik publiczny mianowany dekretem królewskim i tylko on może doręczyć wezwanie do zapłaty i dokonać zajęcia komorniczego. Komornik działający w fazie polubownej, przed wydaniem wyroku, działa jako zwykły agent i nie ma większych uprawnień przymuszających niż agencja. Nagłówek listu tego nie zmienia.
Terminy przedawnienia: kiedy roszczenie wygasa i jak zatrzymać bieg czasu
Roszczenie, którego nie dochodzono, z czasem staje się niewykonalne, a wierzyciele tracą więcej pieniędzy z powodu przedawnienia niż niewypłacalni dłużnicy. Ogólny termin przedawnienia roszczeń umownych wynosi pięć lat zgodnie z art. 3:307 Kodeksu cywilnego, licząc od dnia następującego po dniu, w którym roszczenie stało się wymagalne. Krótsze terminy obowiązują w szczególnych przypadkach: roszczenie kupującego będącego konsumentem z tytułu umowy sprzedaży podlega dwuletniemu terminowi przedawnienia, a roszczenia z tytułu czynu niedozwolonego podlegają odrębnym zasadom.
Bieg terminu może zostać przerwany. Zgodnie z art. 3:317 Kodeksu cywilnego pisemne wezwanie do zapłaty lub pisemne zawiadomienie, w którym wierzyciel jednoznacznie zastrzega sobie prawo do świadczenia, przerywa bieg przedawnienia, a nowy termin rozpoczyna swój bieg następnego dnia. Wszczęcie postępowania również przerywa bieg terminu. Nie przerywa go wewnętrzna notatka z akt, niepotwierdzona pisemnie rozmowa telefoniczna ani upomnienie, z którego nie wynika jednoznacznie, że wierzyciel nadal domaga się zapłaty. Przechowywanie datowanej kopii każdego wezwania do zapłaty jest najtańszą dostępną formą ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej.
Zanim cokolwiek się wydarzy, roszczenie musi istnieć i być możliwe do udowodnienia. Dokumentacja powinna wskazywać, co zostało uzgodnione, że towary lub usługi zostały dostarczone, że faktura została wysłana i odebrana, a także jakie ogólne warunki umowy mają zastosowanie i kiedy zostały udostępnione. W przypadku sporu co do istoty roszczenia, a nie co do zdolności płatniczej, zazwyczaj rozstrzygają dostawa i warunki, a nasze wyjaśnienie, czym jest roszczenie w świetle prawa holenderskiego, szczegółowo omawia te elementy.
Zabezpieczenie roszczenia przed wydaniem wyroku
Postępowanie jest czasochłonne, a dłużnik, który wie o zbliżającym się roszczeniu, może w międzyczasie dokonać przesunięcia aktywów. Prawo holenderskie oferuje niezwykle przystępny środek zaradczy w tym zakresie: zajęcie przedsądowe (conservatoir beslag). Na pisemny wniosek sędzia sądu rejonowego ds. środków tymczasowych może zezwolić na zajęcie rachunków bankowych, należności przysługujących dłużnikowi od osób trzecich, rzeczy ruchomych, udziałów lub nieruchomości, zanim roszczenie materialne zostanie rozstrzygnięte.
Wniosek jest zazwyczaj rozpatrywany bez wysłuchania dłużnika, często w ciągu kilku dni, a zajęcie jest zatem zaskoczeniem. Sędzia wydaje zgodę na zwięzłą ocenę roszczenia, a termin, zazwyczaj czternastu dni, na wszczęcie postępowania głównego jest niemożliwy do ustalenia. W przeciwnym razie zajęcie wygasa.
Ten środek zaradczy ma swoje mocne strony. Wierzyciel, który wszczyna zajęcie, a następnie przegrywa sprawę, co do zasady odpowiada za wyrządzoną szkodę, bez konieczności udowadniania winy przez dłużnika, ponieważ ryzyko bezpodstawnego zajęcia spoczywa na stronie, która zdecydowała się na jego wszczęcie. To sprawia, że zajęcie przedsądowe jest poważnym krokiem, a nie gestem negocjacyjnym, i warto przeczytać nasz artykuł na temat zajęcia przedsądowego w prawie holenderskim, zanim zdecydujesz się na jego zastosowanie.
Postępowanie sądowe: który sąd i co się dzieje
To, który sąd rozpatrzy roszczenie, zależy od jego wartości i przedmiotu. Sąd rejonowy (kantonrechter) rozpatruje roszczenia pieniężne do wysokości ustawowej, obecnie 25 000 euro, a niezależnie od wartości w sprawach dotyczących stosunku pracy, najmu, kredytu konsumenckiego i sprzedaży konsumenckiej. Pozostałe sprawy trafiają do sądu rejonowego w zwykłej izbie.
To rozróżnienie ma bezpośredni wpływ na koszty. Przed sądem rejonowym strony mogą prowadzić własną sprawę: reprezentacja prawna nie jest obowiązkowa, a spółkę może reprezentować jej własny dyrektor lub pełnomocnik. Przed sądem rejonowym reprezentacja przez prawnika jest obowiązkowa. Często powtarzane stwierdzenie, że pozew zawsze musi być sporządzony przez prawnika, jest błędne i zniechęca drobnych wierzycieli do dochodzenia w pełni uzasadnionych roszczeń.
Postępowanie rozpoczyna się od wezwania do stawiennictwa (dagvaarding), zawierającego roszczenie, jego uzasadnienie i dowody, które komornik doręcza dłużnikowi. W przypadku niestawiennictwa dłużnika sąd wydaje wyrok zaoczny i uwzględnia roszczenie, chyba że okaże się ono bezprawne lub bezzasadne. Dlatego wadliwe wezwanie z czternastodniowym terminem zapłaty nadal obciąża wierzyciela kosztami windykacji, nawet jeśli nikt się nie stawi. Jeśli dłużnik stawi się i podejmie obronę, zazwyczaj następuje wymiana pisemnych oświadczeń, po której następuje rozprawa ustna, a następnie sąd wydaje wyrok (vonnis).
Trzy kwestie dotyczące kosztów i ryzyka. Opłaty sądowe są płatne z góry przez obie strony, ustalane według skali zależnej od wartości roszczenia i statusu strony oraz corocznie indeksowane, dlatego bieżące kwoty należy pobierać z opublikowanej tabeli sądowej. Strona przegrywająca jest zazwyczaj zobowiązana do pokrycia kosztów strony wygrywającej, ale honoraria prawników w tej kolejności są obliczane według ustalonej wewnętrznej skali i rzadko pokrywają faktycznie poniesione wydatki. Wyrok zasądzający niewielką kwotę może w ogóle nie podlegać apelacji, ponieważ Kodeks postępowania cywilnego określa minimalną kwotę, poniżej której apelacja jest wykluczona.
Orzeczenie jest zazwyczaj uznawane za tymczasowo wykonalne, co oznacza, że można je wykonać natychmiast, nawet po wniesieniu apelacji. W przypadku późniejszego uchylenia orzeczenia wierzyciel musi zwrócić pobrane kwoty, a jednocześnie ponosi ryzyko niewypłacalności dłużnika.
Egzekucja: co komornik może, a czego nie może zrobić
Wyrok staje się wykonalny z chwilą doręczenia dłużnikowi jego odpisu przez komornika. Doręczenie nie jest formalnością; jest to moment, w którym dłużnik zostaje powiadomiony o wyroku i od którego rozpoczyna się bieg krótkich terminów ustawowych. Komornik zazwyczaj doręcza wyrok wraz z wezwaniem do zapłaty, a dopiero po upływie tego wezwania może nastąpić zajęcie.
Komornik dysponuje określonym zestawem narzędzi. Zajęcie komornicze na rzecz osoby trzeciej (derdenbeslag) obejmuje pieniądze, które ktoś inny jest winien dłużnikowi, najczęściej wynagrodzenie pracodawcy, świadczenie wypłacane przez instytucję publiczną lub saldo na rachunku bankowym; osoba trzecia musi zgłosić, co posiada, i wpłacić je komornikowi. Zajęcie ruchomości umożliwia zajęcie zapasów firmy, maszyn lub pojazdu i ich sprzedaż na licytacji publicznej. Nieruchomości mogą być zajęte i sprzedane za pośrednictwem notariusza. Zajęciu podlegają również udziały w spółce, co w firmach rodzinnych jest często skuteczniejsze niż zajęcie jakichkolwiek dóbr materialnych.
Prawo holenderskie nakłada na te uprawnienia realne ograniczenia. Chroniony próg zarobków, beslagvrije voet, gwarantuje dłużnikowi minimalny dochód, którego nie można zająć. Od czasu uproszczenia tego systemu komornik sam oblicza próg na podstawie danych z krajowych rejestrów dochodów i świadczeń, a nie na podstawie informacji dostarczonych przez dłużnika, co wyeliminowało długotrwałe źródło trudności. Dobra niezbędne do życia codziennego, takie jak łóżka, odzież, żywność i narzędzia potrzebne dłużnikowi do utrzymania się, nie podlegają zajęciu. Nie ma kary pozbawienia wolności za niemożność spłaty długu pieniężnego; areszt przymusowy istnieje w prawie holenderskim jedynie w szczególnych okolicznościach, a nie jako ogólny środek windykacyjny.
W przypadku, gdy dłużnik ma kilku wierzycieli, komornicy koordynują swoje działania za pośrednictwem centralnego rejestru zajęć, a komornik koordynujący rozdziela zebrane środki. Wierzyciel, który spóźnia się z zajęciem, mając skromne wynagrodzenie, może latami nie odzyskać żadnych należności, co uzasadnia ocenę możliwości ich odzyskania przed wszczęciem postępowania, a nie po jego wygraniu. Dłużnik, który uważa, że egzekucja jest prowadzona niezgodnie z prawem, również nie jest pozbawiony możliwości skorzystania z pomocy prawnej, jak wyjaśnia nasz artykuł na temat środków prawnych przeciwko egzekucji orzeczenia .
Zbiórka transgraniczna w obrębie UE
Dla wierzycieli spoza Holandii oraz dla holenderskich wierzycieli z zagranicznymi dłużnikami, instrumenty europejskie często sprawdzają się lepiej niż wyłącznie droga krajowa. Orzeczenie wydane w jednym państwie członkowskim jest uznawane i egzekwowane w pozostałych na mocy rozporządzenia Bruksela I bis bez konieczności pośredniego stwierdzenia wykonalności, dzięki czemu holenderskie orzeczenie może zostać przekazane bezpośrednio komornikowi w innym państwie członkowskim Unii, a orzeczenie zagraniczne – holenderskiemu.
Istnieją dwa uproszczone tryby dochodzenia roszczenia. Europejski nakaz zapłaty to pisemny tryb dochodzenia bezspornych transgranicznych roszczeń pieniężnych, w którym sąd wydaje nakaz na podstawie standardowego formularza; jeśli dłużnik wniesie sprzeciw, sprawa toczy się w trybie zwykłym. Europejskie postępowanie w sprawie drobnych roszczeń rozpatruje transgraniczne roszczenia o niskiej wartości głównie w formie pisemnej i bez konieczności reprezentacji prawnej. Europejski nakaz zabezpieczenia rachunku bankowego pozwala wierzycielowi na zamrożenie rachunku bankowego dłużnika w innym państwie członkowskim na warunkach porównywalnych z holenderskim zajęciem przedsądowym.
Wybór najlepszej drogi zależy od tego, gdzie znajduje się dłużnik i jego majątek, co umowa określa w odniesieniu do jurysdykcji i prawa właściwego oraz czy roszczenie jest rzeczywiście bezsporne. Na te pytania należy odpowiedzieć przed wysłaniem pierwszego listu, ponieważ klauzula dotycząca jurysdykcji, której nikt nie przeczyta, może zostać ujawniona w najgorszym możliwym momencie.
Kiedy nie ma już nic do zebrania
Nie każde roszczenie jest warte egzekucji, a wczesne dochodzenie roszczeń przynosi większe oszczędności niż jakiekolwiek usprawnienia proceduralne. Jeśli dłużnik będący osobą prawną zaprzestał spłacania długów i ma więcej niż jednego wierzyciela, wierzyciel może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie ustawy o upadłości. Wniosek jest czasami wykorzystywany jako środek nacisku i skupia uwagę, ale jest to narzędzie o ograniczonym zasięgu: po ogłoszeniu upadłości kontrolę przejmuje syndyk, egzekucja indywidualna zostaje wstrzymana, a wierzyciel niezabezpieczony zazwyczaj otrzymuje niewiele lub nic. Nasz przegląd ustawy o upadłości i jej procedur opisuje sposób zarządzania majątkiem.
Przedsiębiorstwo w trudnej sytuacji finansowej może również zaproponować plan restrukturyzacji poza postępowaniem upadłościowym, który sąd może zatwierdzić, tak aby był wiążący dla wierzycieli wyrażających sprzeciw, w tym tych, którzy głosowali przeciwko niemu. Ta droga znacząco zmieniła sposób obliczania należności dla wierzycieli większych dłużników, co zostało wyjaśnione w naszym artykule na temat programu restrukturyzacji WHOA . W przypadku dłużnika indywidualnego, zarówno ustawowy program restrukturyzacji zadłużenia, jak i pomoc w spłacie długów komunalnych kończą się moratorium na egzekucję, więc wierzyciel, który ignoruje zbliżający się układ, może stracić możliwość zajęcia.
Test praktyczny przed wszczęciem postępowania jest prosty: czy istnieje możliwość odzyskania należności i czy akta sprawy mogą udowodnić roszczenie. Przeszukanie rejestru handlowego, rejestru gruntów oraz, w stosownych przypadkach, rejestru zajęć komorniczych pozwoli odpowiedzieć na pierwsze pytanie w jedno popołudnie. Pozew przeciwko dłużnikowi bez majątku kończy się wyrokiem, wystawieniem weksla i brakiem pieniędzy.
Co wierzyciel powinien teraz zrobić
Windykacja należności w Holandii nagradza przygotowanie bardziej niż agresję. Uzgodnij pisemnie warunki płatności i obowiązujące warunki ogólne przed dostawą i upewnij się, że warunki zostaną faktycznie przekazane, ponieważ warunki, które nigdy nie zostały uzgodnione, mogą zostać anulowane. Należy niezwłocznie wystawić fakturę i zachować dowód nadania. Należy wysłać przypomnienie w dniu upływu terminu, a nie miesiąc później, a w przypadku konsumenta należy wysłać list z czternastodniowym wyprzedzeniem, zgodny z prawem, ponieważ ten jeden dokument decyduje o tym, czy koszty windykacji zostaną naliczone.
Jeśli płatność nadal nie następuje, podejmij decyzję świadomie, a nie domyślnie: oceń prawdopodobieństwo odzyskania, sprawdź termin przedawnienia, zastanów się, czy zajęcie jest proporcjonalne i wybierz między sądem rejonowym, sądem okręgowym a postępowaniem europejskim. I zachowaj akta. Prawie każde roszczenie, które nie zostanie uwzględnione w sądzie holenderskim, jest odrzucane z powodu dowodów lub zaniedbania formalnego, a nie z powodu istoty sprawy.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące windykacji należności w Holandii
Jak długo trwa proces windykacji należności?
Nie ma jednej, prostej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ harmonogram może się znacznie różnić w zależności od sytuacji. Faza wstępna, czyli polubowna, może zakończyć się w ciągu zaledwie kilku tygodni, jeśli dłużnik jest chętny do współpracy i szybko odpowiada. Jeśli jednak komunikacja się przeciąga lub uzyskanie odpowiedzi wymaga wielu przypomnień, etap ten może z łatwością wydłużyć się do kilku miesięcy.
Jeśli sprawa musi trafić do sądu, czeka Cię znacznie dłuższy czas. Prosta, bezsporna sprawa sądowa może wydłużyć czas o kilka miesięcy. W bardziej złożonych sytuacjach – na przykład z poważnymi sporami lub udziałem wielu stron – cała droga od pierwszego wezwania do zapłaty do ostatecznego orzeczenia sądu może zająć znacznie ponad rok. Należy również uwzględnić harmonogram pracy sądu, ponieważ jego obecny nakład pracy może powodować dalsze opóźnienia.
Kto płaci za koszty windykacji?
W Holandii prawo jest jasne: dłużnik jest zasadniczo odpowiedzialny za pokrycie dodatkowych kosztów związanych z windykacją. Obowiązuje to pod warunkiem, że wierzyciel przestrzegał zasad i podjął wszystkie niezbędne kroki prawne, takie jak wysłanie wymaganych zawiadomień.
Istnieją jednak kluczowe zabezpieczenia dla konsumentów. Ustawa o kosztach windykacji ( Wet Incassokosten , WIK) nakłada limit na opłaty pobierane za długi konsumenckie. Koszty te są obliczane jako określony procent pierwotnego zadłużenia, co zapobiega naliczaniu przez wierzycieli wygórowanych lub niesprawiedliwych opłat. Tworzy to system przewidywalny i sprawiedliwy dla wszystkich zaangażowanych.
Czy mogę zakwestionować dług w trakcie procesu windykacji?
Oczywiście. Masz prawo kwestionować dług w dowolnym momencie. Najlepiej jak najszybciej przedstawić swój sprzeciw na piśmie, jasno opisując, dlaczego nie zgadzasz się z roszczeniem. Możesz kwestionować kwotę lub możesz uważać, że dług jest w ogóle bezpodstawny.
Po oficjalnym zakwestionowaniu długu z uzasadnionym uzasadnieniem, agencja windykacyjna nie będzie mogła kontynuować agresywnego dochodzenia roszczeń, dopóki spór nie zostanie rozwiązany. Jeśli wierzyciel zdecyduje się pozwać Cię do sądu, Twój pisemny sprzeciw stanie się podstawą Twojej obrony prawnej.
Możliwość kwestionowania długu to podstawowe prawo, które zapewnia uczciwość. Zmusza wierzyciela do udowodnienia swoich roszczeń i zapobiega windykacji potencjalnie nieprawidłowych lub oszukańczych faktur.
Jaka jest różnica pomiędzy agencją windykacyjną a komornikiem?
To naprawdę ważne rozróżnienie w systemie holenderskim i takie, które powoduje wiele nieporozumień.
- A agencja windykacyjna (agencja windykacyjna) działa tylko w fazie polubownej. Mogą wysyłać listy, dzwonić i próbować negocjować plan spłaty. Mają jednak brak specjalnych uprawnień prawnych aby zmusić Cię do zapłaty.
- A komornik (komornik), z drugiej strony, jest urzędnikiem publicznym mianowanym przez Koronę. Tylko oni mają prawo do wszczęcia postępowania sądowego poprzez doręczenie wezwania sądowego. Jeśli sąd wyda wyrok, to komornik może go wyegzekwować, zajmując majątek lub wynagrodzenie. Chociaż komornik może również zarządzać windykacją polubowną, jego realne uprawnienia pojawiają się dopiero, gdy sprawa staje się prawna.
Poza samym procesem windykacji, warto pamiętać, jak może to wpłynąć na Twoje finanse w szerszym zakresie. Opóźnienia w płatnościach i zaległości mogą negatywnie wpłynąć na Twoją zdolność kredytową, co może utrudnić uzyskanie pożyczki w przyszłości.
Law & More Pomaga wierzycielom i dłużnikom na każdym etapie windykacji należności w Holandii, od sporządzania ogólnych warunków i zgodnych z prawem wezwań do zapłaty, przez zajęcie przedsądowe, postępowania przed sądami rejonowymi i okręgowymi, po egzekucję i windykację transgraniczną. Jeśli jesteś winien pieniądze lub otrzymałeś wezwanie do zapłaty lub nakaz sądowy, który chcesz ocenić, skontaktuj się z naszymi prawnikami.
