Od 1 stycznia 2019 r. Ustawa o nadzorze nad biurami powierniczymi z 2018 r. (Wet toezicht trustkantoren 2018, Wtt 2018) zabrania udostępniania adresu rejestrowego wraz z usługami prawnymi, podatkowymi lub księgowymi dla tego samego klienta bez zezwolenia De Nederlandsche Bank (DNB), nawet jeśli dwie współpracujące strony dzielą między siebie te usługi. Udostępnianie samego adresu, bez usług dodatkowych i bez powiązania strukturalnego z doradcą, pozostaje poza zakresem ustawy.
Ustawa WTT z 2018 roku zastąpiła pierwotną ustawę WTT z 2004 roku i objęła nadzór DNB nad większą liczbą organizacji. W tym artykule wyjaśniono, które usługi czynią z Państwa kancelarię powierniczą, co zmieniło się dla podmiotów świadczących usługi z zarejestrowanym adresem („domicile plus”) oraz co to oznacza dla firm łączących doradztwo z polecaniem adresów.
Spis treści
Czym jest urząd powierniczy w rozumieniu ustawy WTT z 2018 r.?
Biuro powiernicze to każda osoba prawna, spółka lub osoba fizyczna świadcząca jedną lub więcej usług powierniczych zawodowo lub komercyjnie. Zgodnie z artykułem 3 ustawy WTT z 2018 r. świadczenie usług powierniczych z Holandii jest zabronione bez zezwolenia DNB, a DNB udziela takiego zezwolenia tylko wtedy, gdy spełniasz wymogi dotyczące uczciwości, wiedzy fachowej i organizacji.
W artykule 1 Wtt 2018 wymieniono sześć usług zaufania:
- pełnienie funkcji dyrektora lub wspólnika podmiotu prawnego lub spółki osobowej na zlecenie klienta;
- zapewnienie adresu pocztowego lub adresu odwiedzin wraz z dodatkowymi usługami („domicile plus”);
- udostępnienie klientowi firmy pośredniczącej (doorstroomvennootschap);
- sprzedaż podmiotów prawnych lub pośredniczenie w ich sprzedaży;
- pełnienie funkcji powiernika trustu lub podobnego porozumienia;
- wykonywanie czynności ogólnego zarządu podmiotem prawnym jako zewnętrzny upoważniony przedstawiciel (gevolmachtigde), usługa dodana przez Wtt 2018.
Każda usługa niesie ze sobą własne ryzyko. Dyrektor może zobowiązać podmiot, gotowa spółka może ukryć, kto naprawdę za nią stoi, a powiernik sprawuje formalną kontrolę nad aktywami w imieniu kogoś innego. DNB ocenia istotę tego, co faktycznie robisz dla klienta, a nie etykietę, którą przyklejasz swoim usługom.
Dlaczego sektor powierniczy jest regulowany?
Biura powiernicze działają blisko struktur korporacyjnych swoich klientów, co stwarza ryzyko udziału w praniu pieniędzy, finansowaniu terroryzmu lub unikaniu płacenia podatków. Grupa Specjalna ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy (FATF) zwróciła na to ryzyko uwagę, a samoregulacja okazała się niewystarczająca, ponieważ nie każde biuro należało do organizacji zawodowej. WTT wymaga zatem zezwolenia DNB i weryfikacji typu „poznaj swojego klienta”, aby biuro dokładnie wiedziało, z kim prowadzi interesy.
Co oznacza „domicile plus”?
Domicile plus to połączenie adresu zarejestrowanego lub adresu odwiedzin z dodatkowymi usługami dla tego samego klienta. Adres sam w sobie, bez dodatkowych usług, nie jest regulowaną usługą powierniczą.
Dodatkowe usługi, które zmieniają adres na adres zamieszkania plus, to ogólnie rzecz biorąc:
- udzielanie porad prawnych lub pomocy, wykraczającej poza przyjmowanie korespondencji lub odwiedzin;
- doradztwo podatkowe, sporządzanie zeznań podatkowych i usługi pokrewne;
- sporządzanie, ocena lub badanie sprawozdań rocznych lub prowadzenie administracji;
- rekrutacja dyrektora do podmiotu;
- inne czynności wyznaczone zarządzeniem administracyjnym.
Ustawa WTT z 2018 roku zachowała tę listę w dużej mierze bez zmian. Zasadniczo usługi, które powodują konieczność posiadania statusu „domicile plus”, nie zmieniły się w porównaniu z ustawą z 2004 roku.
Co zmieniło się w ustawie WTT z 2018 r.: zakaz separacji
Zgodnie ze starą ustawą WTT jedna strona mogła zająć się kwestiami prawnymi, podatkowymi lub księgowymi i skierować klienta do innej strony w celu uzyskania adresu, często za opłatą. Ponieważ żadna ze stron nie świadczyła obu usług jednocześnie, zezwolenie nie było wymagane. Artykuł 3(4) ustawy WTT z 2018 r. zamyka tę drogę.
Ustawa zabrania również, bez zezwolenia, prowadzenia działalności mającej na celu zarówno zapewnienie adresu, jak i świadczenie dodatkowych usług dla tego samego klienta, nawet jeśli strony współpracujące rozdzielają je. Zakaz został wprowadzony nowelizacją ustawy (Kamerstukken II 2017/18, 34 910, nr 7) i dotyczy struktur, w których usługi powiernicze są celowo rozdzielane w celu uniknięcia wymogu uzyskania zezwolenia.
W rezultacie firma udzielająca porad prawnych, podatkowych lub księgowych i umożliwiająca kontakt klienta z konkretnym dostawcą adresów, na przykład poprzez stałą umowę o poleceniach, może potrzebować zezwolenia DNB. To samo dotyczy pośrednika, który łączy klientów z obiema stronami, nie świadcząc samodzielnie żadnej z tych usług.
Przykład ilustrujący tę ilustrację: firma księgowa regularnie zakłada spółki, a następnie systematycznie kieruje każdego klienta do tego samego dostawcy adresów, za opłatą za każde polecenie. Zgodnie z ustawą WTT z 2018 r. takie strukturalne parowanie można uznać za usługę powierniczą, mimo że firma księgowa nigdy nie podaje samego adresu.
Kiedy skierowanie uznaje się za „nawiązanie kontaktu”?
Strukturalne kierowanie klientów do jednego konkretnego dostawcy adresów, zwłaszcza za opłatą za polecenie, jest generalnie traktowane jako nawiązanie kontaktu z klientem w rozumieniu art. 3 ust. 4. Polecenie jednego, wskazanego dostawcy wiąże się z podobnym ryzykiem, ponieważ klient nie musi już szukać.
Nie jest jasne, czy skierowanie klienta do ogólnej listy kilku dostawców adresów, bez rekomendowania jednego, mieści się w zakresie zakazu. Istnieje niewiele orzecznictwa dotyczącego tej granicy, dlatego każdą praktykę skierowania należy traktować jako indywidualne ryzyko w ramach nadzoru DNB, zamiast zakładać, że nie podlega ona przepisom ustawy.
Co się stanie, jeśli będziesz działać bez wymaganego zezwolenia?
Świadczenie usług zaufania bez zezwolenia DNB narusza artykuł 3 ustawy Wtt 2018. DNB może nałożyć nakaz podlegający karze pieniężnej (last onder dwangsom) lub grzywnie administracyjnej (bestuurlijke boete).
Banki muszą również, zgodnie z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy, sprawdzać, czy kontrahenci wymagający zezwolenia WTT faktycznie je posiadają, więc struktura bez licencji może kosztować Cię utratę relacji bankowych. Rozplątywanie struktury, która funkcjonuje od lat, zajmuje znacznie więcej czasu, gdy DNB lub bank zaczną zadawać pytania.
Na co powinieneś zwrócić uwagę jako doradca lub pośrednik?
Firmy prawnicze, podatkowe i księgowe najczęściej są objęte zakazem separacji, nie zdając sobie z tego sprawy. Sprawdź:
- Niezależnie od tego, czy regularnie wspominasz klientom o jednym konkretnym dostawcy adresów, formalnie czy nieformalnie.
- Czy otrzymasz od tego dostawcy prowizję, zniżkę lub wzajemne polecenia, bezpośrednio lub pośrednio.
- Niezależnie od tego, czy Twoje usługi obejmują kwestie prawne, podatkowe, księgowe, administracyjne czy rekrutację dyrektorów dla tych samych klientów.
- Czy można zrestrukturyzować polecenia tak, aby nie było stałego, kompensowanego linku lub aby konieczne było ubieganie się o zezwolenie DNB.
- Czy akta Twoich klientów zawierają treść każdego skierowania, na wypadek gdyby DNB lub bank o to zapytał.
Co powinieneś sprawdzić jako dostawca adresów?
Jako dostawca adresów, Twoja pozycja w systemie zezwoleń zależy od tego, co inni robią dla Twoich klientów. Sprawdź:
- Niezależnie od tego, czy podasz tylko adres, czy również którąkolwiek z dodatkowych usług wymienionych powyżej.
- Czy klienci kontaktują się z Tobą za pośrednictwem stałego doradcy i czy płacisz temu doradcy za polecenia.
- Czy Twoje umowy z doradcami lub pośrednikami opisują współpracę strukturalną.
- Czy Twój bank pytał o Twój status WTT i co odpowiedziałeś.
Co możemy dla Ciebie zrobić w ramach Wtt 2018?
Doradzamy firmom doradczym, dostawcom usług i przedsiębiorstwom w kwestiach korporacyjnych i regulacyjnych w Holandii, zgodnie z informacjami zamieszczonymi na naszej stronie poświęconej prawnikom korporacyjnym . W praktyce:
- Oceń, czy Twoje usługi lub praktyka skierowań kwalifikują się jako usługi powiernicze w rozumieniu artykułów 1 i 3 ustawy Wtt 2018.
- Przeanalizuj umowy i ustalenia dotyczące opłat z dostawcami adresów lub doradcami.
- Zaproponuj restrukturyzację skierowań, która usunie powiązanie strukturalne, tam gdzie jest to możliwe.
- Przygotuj pytania, które DNB zada Ci, gdy będziesz ubiegać się o pozwolenie.
- Odpowiadaj w Twoim imieniu na pytania DNB lub Twojego banku dotyczące Twojego statusu WTT.
Podsumowanie
- Ustawa WTT 2018 weszła w życie 1 stycznia 2019 r., zastępując ustawę WTT z 2004 r. i obejmując nadzorem DNB większą liczbę organizacji.
- Zezwolenie DNB jest wymagane do świadczenia sześciu usług powierniczych, w tym pełnienie funkcji dyrektora, domicylu plus, świadczenia usług powierniczych, sprzedaży podmiotów prawnych i pełnienie funkcji powiernika.
- Zgodnie z artykułem 3(4) oddzielenie adresu zarejestrowanego od powiązanych usług prawnych, podatkowych lub księgowych pomiędzy współpracującymi stronami nie powoduje już uniknięcia wymogu uzyskania zezwolenia.
- To, czy skierowanie zostanie uznane za „nawiązanie kontaktu”, zależy od okoliczności; strukturalne, płatne skierowania do jednego usługodawcy wiążą się z największym ryzykiem.
PYTANIA I ODPOWIEDZI
Czy podanie adresu wymaga zezwolenia?
Nie. Podanie wyłącznie adresu pocztowego lub adresu odwiedzin, bez żadnych dodatkowych usług i bez strukturalnego lub finansowego powiązania z inną stroną świadczącą te usługi, nie jest usługą powierniczą w rozumieniu ustawy WTT 2018.
Kto nadzoruje przestrzeganie Wtt 2018?
De Nederlandsche Bank (DNB) sprawuje nadzór nad biurami powierniczymi w Holandii, wydaje zezwolenia i może nałożyć karę pieniężną lub grzywnę administracyjną na organizacje prowadzące działalność bez zezwolenia.
Czy zakaz separacji dotyczy jedynie formalnych związków partnerskich?
Nie. Dotyczy to również nieformalnych praktyk kierowania klientów, jeśli mają one na celu umożliwienie klientowi kontaktu zarówno z konkretnym dostawcą adresu, jak i z dodatkowymi usługami dla tego samego klienta.
Czy istniejący układ skierowań można dostosować bez zezwolenia?
Często tak, poprzez restrukturyzację skierowań, tak aby nie było już stałego, odpłatnego powiązania między pracą doradczą a jednym konkretnym dostawcą adresów. To, czy to zadziała, zależy od szczegółów umowy.