Finansowanie holenderskiej firmy oznacza połączenie dwóch odrębnych kwestii prawnych: skąd pochodzą pieniądze i jakie zabezpieczenie otrzymuje podmiot je przekazujący. Dług bankowy, kapitał własny inwestora, emisja obligacji, crowdfunding i programy rządowe – każde z nich posiada własną dokumentację i zazwyczaj jest zabezpieczone prawem zastawu (pandrecht), hipoteką (hypotheekrecht), gwarancją (borgtocht) lub ich kombinacją. Uzyskanie finansowania to kwestia komercyjna; odpowiednie zabezpieczenie to kwestia prawna i to ona decyduje o tym, co się stanie, jeśli coś pójdzie nie tak.
Niniejszy przewodnik przedstawia ścieżki finansowania dostępne dla holenderskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (BV), dokumenty wymagane w ramach każdej z nich, prawa do zabezpieczeń uznane przez prawo holenderskie i sposób ich tworzenia, zasady obowiązujące przy oferowaniu papierów wartościowych inwestorom oraz błędy, które kosztują firmy najwięcej. Celem jest stworzenie funkcjonalnej mapy finansowania i zabezpieczeń w Holandii, przeznaczonej dla przedsiębiorców i międzynarodowych grup finansujących holenderską spółkę zależną.
Drogi finansowania otwarte dla holenderskiej firmy
Holenderskie firmy korzystają z czterech głównych źródeł kapitału zewnętrznego. Finansowanie bankowe i inne formy finansowania dłużnego zachowują nienaruszoną własność, ale nakładają klauzule umowne, zobowiązania do spłaty i, prawie zawsze, zabezpieczenia. Finansowanie kapitałowe od aniołów biznesu, kapitału wysokiego ryzyka lub private equity przynosi kapitał, którego nie trzeba zwracać, za cenę rozwodnienia i udziału w kontroli. Wsparcie publiczne, w formie dotacji, ulg podatkowych i gwarancji wspieranych przez państwo, jest stosunkowo tanie, ale powolne i warunkowe. Finansowanie alternatywne, głównie crowdfunding, leasing i faktoring, wypełnia luki w segmencie mniejszych przedsiębiorstw.
Wybór rzadko jest jedno-albo. Większość rozwijających się holenderskich firm kończy z pakietem: kredytem bankowym na kapitał obrotowy zabezpieczony należnościami i akcjami, rundą kapitałową na inwestycje wzrostowe, rządowym funduszem na innowacje dla komponentu badawczego oraz leasingiem sprzętu. Prawnie istotne jest, aby te warstwy nie kolidowały ze sobą. Kredyt bankowy z klauzulą negatywnego zastawu może zablokować zabezpieczenie wymagane przez leasingodawcę sprzętu; prawo weta inwestora może uniemożliwić firmie zaciągnięcie kredytu; a warunek dotacji może ograniczyć zmianę kontroli, którą późniejszy inwestor uzna za oczywistą. Zapoznanie się z istniejącą dokumentacją przed podpisaniem kolejnej nie jest formalnością.
| Źródło finansowania | Najlepiej nadaje się do | Typowe zabezpieczenia | Wpływ na własność |
|---|---|---|---|
| Pożyczka bankowa lub linia kredytowa | Firmy z historią i aktywami | Zastaw na należnościach, akcjach i udziałach; hipoteka; gwarancje | Brak, ale przymierza ograniczają swobodę działania |
| Kapitał wysokiego ryzyka i inwestycje typu „aniołowie biznesu” | Start-upy i scale-upy z potencjałem wzrostu | Brak w klasycznym rozumieniu; ochrona poprzez umowę akcjonariuszy | Rozcieńczenie, reprezentacja zarządu, sprawy zastrzeżone |
| Programy i gwarancje rządowe | Innowacje, zrównoważony rozwój i pożyczki dla małych firm | Zależy od programu; gwarancja państwa wspiera linię bankową | Brak, ale obowiązują warunki i obowiązki sprawozdawcze |
| Crowdfunding | Mniejsze podwyżki z historią skierowaną do konsumenta | Różni się w zależności od platformy; na podstawie pożyczki lub kapitału własnego | Brak w przypadku pożyczek, rozwodnienie w przypadku kapitałów własnych |
| Leasing i faktoring | Sprzęt i kapitał obrotowy | Zastrzeżenie tytułu własności lub prawa własności do składnika majątkowego; cesja wierzytelności | żaden |
Finansowanie bankowe i czego będzie żądał holenderski pożyczkodawca
Holenderska umowa kredytowa to krótki dokument, który zawiera w sobie długi. List ofertowy określa kwotę, okres kredytowania, marżę i harmonogram spłat; ogólne warunki bankowe i ogólne postanowienia kredytowe pożyczkodawcy dopełniają reszty, a to właśnie w tych dokumentach znajdują się klauzule przyspieszenia spłaty, obowiązki informacyjne i zabezpieczenia.
Przed podpisaniem umowy warto zwrócić uwagę na trzy klauzule. Klauzule finansowe, zazwyczaj okresowo testowane wskaźniki dźwigni finansowej lub wypłacalności, przekształcają słaby kwartał w niewypłacalność; pytanie brzmi, jaki margines bezpieczeństwa pozostawia klauzula i co się dzieje w przypadku jej naruszenia. Negatywne zabezpieczenie uniemożliwia firmie udzielenie zabezpieczenia komukolwiek innemu, co stanowi problem, jeśli późniejszy inwestor lub dostawca tego zażąda. Postanowienia dotyczące rozwiązania umowy określają również okres wypowiedzenia, jaki musi udzielić bank: linia kredytowa jest zasadniczo zbywalna, ale orzecznictwo holenderskie ogranicza tę swobodę, ponieważ bank korzystający z prawa umownego musi nadal działać zgodnie z obowiązkiem zachowania należytej staranności oraz z rozsądkiem i uczciwością, a nagłe rozwiązanie umowy bez zachowania rozsądnego okresu przejściowego może być niezgodne z prawem.
Ryzyko osobiste to punkt, w którym przedsiębiorcy najczęściej błędnie oceniają ryzyko. Dyrektor lub udziałowiec, który gwarantuje dług spółki, ponosi osobistą odpowiedzialność, a standardowa dokumentacja bankowa wymaga właśnie tego. W przypadku gdy gwarancja prywatna jest udzielana poza normalnym tokiem działalności spółki, artykuł 1:88 Kodeksu Cywilnego wymaga zgody małżonka lub zarejestrowanego partnera poręczyciela, a gwarancja udzielona bez niej może zostać unieważniona. Istnieje ważny wyjątek: zgoda nie jest wymagana, gdy dyrektor, który sam lub wraz ze współdyrektorami posiada większość udziałów, udziela gwarancji na transakcję w normalnym toku działalności spółki. To, czy dane finansowanie mieści się w tym wyjątku, czy nie, jest częstym przedmiotem sporów sądowych i warto to rozstrzygnąć przed podpisaniem aktu, a nie po rozpoczęciu egzekucji.
Prawa zabezpieczające w prawie holenderskim: zastaw, hipoteka, gwarancja i zastrzeżenie własności
Prawo holenderskie uznaje zamknięty zbiór praw zabezpieczających. Nie można ich ustanowić w drodze umowy: zabezpieczenie istnieje tylko wtedy, gdy jest ustanowione w formie przewidzianej w Kodeksie cywilnym. Ta formalność stanowi zarówno ochronę, jak i obciążenie, ponieważ prawidłowo ustanowione prawo zabezpieczające daje posiadaczowi pierwszeństwo przed zwykłymi wierzycielami i, co najważniejsze, przetrwa niewypłacalność dłużnika.
Przyrzeczenie (pandrecht)
Zastaw jest standardowym zabezpieczeniem majątku ruchomego i należności. Występuje w dwóch formach. Zastaw dzierżawczy wymaga, aby składnik majątku znalazł się pod kontrolą zastawnika, co jest niepraktyczne dla firm handlowych. Zastaw niedzierżawczy, stosowany w niemal każdym finansowaniu działalności gospodarczej, jest ustanawiany w formie aktu notarialnego lub prywatnego aktu notarialnego zarejestrowanego w urzędzie skarbowym i pozostawia aktywa w ich pierwotnym stanie. Należności mogą być zastawiane na dwa sposoby: zastaw nieujawniony jest ustanawiany w formie aktu notarialnego bez powiadamiania dłużnika i staje się zastawem jawnym, uprawniając zastawnika do bezpośredniego dochodzenia należności po otrzymaniu zawiadomienia. Ponieważ zastaw obejmuje jedynie należności istniejące w momencie aktu lub wynikające z już istniejącej relacji, umowy kredytowe rutynowo zobowiązują kredytobiorcę do regularnego podpisywania dodatkowych aktów zastawniczych.
Zastawnik ma prawo do natychmiastowej egzekucji (parate executie): w przypadku braku egzekucji może sprzedać zastawione aktywa bez uprzedniego uzyskania orzeczenia sądowego. Sprzedaż musi być co do zasady publiczna, choć sąd może zezwolić na sprzedaż prywatną, a uzyskane środki przeznaczane są na zabezpieczenie wierzytelności, a ewentualna nadwyżka zwracana jest dłużnikowi.
Hipoteka (hypotheekrecht)
Zabezpieczenie nieruchomości, statków i samolotów zarejestrowanych w rejestrze ma formę hipoteki. Jest ona ustanawiana w formie aktu notarialnego sporządzonego przed holenderskim notariuszem prawa cywilnego i wpisana do rejestrów publicznych prowadzonych przez Urząd Rejestru Nieruchomości. Podobnie jak zastawnik, wierzyciel hipoteczny ma prawo natychmiastowej egzekucji, wykonywane w drodze licytacji publicznej, chyba że sąd zatwierdzi sprzedaż prywatną. Kolejność konkurujących hipotek zależy od kolejności ich rejestracji, dlatego moment ustanowienia notariusza ma znaczenie w przypadku refinansowania.
Gwarancje i odpowiedzialność solidarna
Gwarancja (borgtocht) obciąża osobę trzecią za zobowiązanie dłużnika, zasadniczo dopiero po zaleganiu z płatnością przez dłużnika. Grupy stosują również odpowiedzialność solidarną, gwarancję spółki dominującej lub oświadczenie o odpowiedzialności solidarnej na podstawie artykułu 2:403 Kodeksu cywilnego, które pozwala spółce zależnej na zwolnienie z obowiązku składania własnych sprawozdań rocznych w zamian za przejęcie odpowiedzialności za jej długi przez spółkę dominującą. Oświadczenie to jest łatwe do złożenia i niezwykle trudne do odwołania: cofnięcie kończy odpowiedzialność jedynie za nowe długi, a odpowiedzialność resztkowa za istniejące zobowiązania trwa do czasu zakończenia odrębnej procedury ustawowej.
Zachowanie tytułu
Dostawcy mają tańsze rozwiązanie. Klauzula zastrzeżenia własności odracza przeniesienie własności dostarczonych towarów do czasu zapłaty, dzięki czemu towary pozostają własnością dostawcy i mogą zostać odzyskane w przypadku braku zapłaty lub niewypłacalności kupującego. Musi ona zostać uzgodniona przed dostawą lub w jej trakcie, co w praktyce oznacza, że powinna być zawarta w ogólnych warunkach handlowych i potwierdzeniu zamówienia, a nie w liście przypominającym. Nasz artykuł na temat bezpieczeństwa finansowego w prawie korporacyjnym omawia te instrumenty bardziej szczegółowo, a nasz przegląd umowy finansowania dotyczy samej umowy.
Finansowanie kapitałowe: emisja i przenoszenie akcji w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
Pozyskanie kapitału w holenderskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (BV) jest czynnością formalną. Emisja nowych akcji wymaga uchwały walnego zgromadzenia, chyba że statut deleguje uprawnienia do tego celu innemu podmiotowi, a zarówno emisja, jak i każde przeniesienie akcji muszą zostać zawarte w formie aktu notarialnego przed holenderskim notariuszem prawa cywilnego. Nie ma minimalnego kapitału zakładowego: od czasu reformy prawa BV kapitał może być ustalony na poziomie nominalnym, dlatego negocjacje dotyczą udziału spółki, a nie kwoty wpłaconej.
Istotne dokumenty to statut spółki i umowa wspólników. Statut jest publiczny i reguluje działalność spółki; zawiera klasę akcji, ograniczenia dotyczące przeniesienia oraz zasady podejmowania decyzji. Umowa wspólników jest prywatna i reguluje relacje między wspólnikami: kwestie zastrzeżone wymagające zgody inwestorów, skład zarządu, ochronę przed rozwodnieniem, prawa do informacji, zasady dotyczące „drag-along” i „tag-along” przy wyjściu oraz to, co się stanie, jeśli założyciel odejdzie. W przypadku konfliktu tych dwóch kwestii, statut ma pierwszeństwo z punktu widzenia prawa spółek, podczas gdy umowa wiąże strony umownie, co jest receptą na kosztowny spór; uzgodnienie ich w trakcie rundy jest znacznie tańsze. Nasz artykuł na temat tego, co musi zawierać umowa wspólników, omawia tę kwestię, a dla inwestorów zagranicznych nasz poradnik dotyczący zakładania holenderskiej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z zagranicznymi udziałowcami omawia kwestie związane z rejestracją.
Jedna z zasad w tym obszarze jest często pomijana i pociąga za sobą odpowiedzialność osobistą. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (BV) może wypłacać zyski lub rezerwy dopiero po zatwierdzeniu wypłaty przez zarząd, a zarząd musi wstrzymać się z zatwierdzeniem, jeśli wie lub powinien przewidzieć, że spółka nie będzie w stanie kontynuować spłaty swoich zobowiązań w terminie. Dyrektorzy, którzy zatwierdzą wypłatę z naruszeniem tego kryterium, ponoszą osobistą odpowiedzialność za niedobór, a akcjonariusze, którzy wiedzieli lub powinni byli wiedzieć, mogą zostać zobowiązani do zwrotu otrzymanej kwoty. Rekapitalizacja dywidendy i spłaty pożyczek akcjonariuszy finansowane z nowej rundy finansowania to właśnie transakcje objęte tą zasadą, a analiza powinna zostać przeprowadzona przed wypłatą, a nie po niej. Odpowiedzialność dyrektorów to szerszy temat.
| Wynagrodzenie | Akcje zwykłe | Dłużne papiery wartościowe |
|---|---|---|
| Wpływ na własność | Rozcieńczenie, prawa głosu dla inwestora | żaden |
| Spłata | Brak obowiązku spłaty | Odsetki i kapitał w stałych datach |
| Ranking niewypłacalności | Na koniec, po wszystkich wierzycielach | Jako wierzyciel, przed akcjonariuszami |
| Formalności w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością | Akt notarialny do wydania i przeniesienia | Umowna; akt notarialny tylko dla zabezpieczenia powiązanego |
| Obciążenia regulacyjne | Wyższe, jeśli oferowane publicznie | Wyższe, jeśli oferowane publicznie |
Oferowanie papierów wartościowych inwestorom: kiedy obowiązuje nadzór
W momencie, gdy spółka oferuje akcje lub obligacje szerszemu gronu, a nie garstce znanych inwestorów, istotne staje się prawo nadzoru finansowego. Ramy prawne mają charakter europejski. Rozporządzenie w sprawie prospektu emisyjnego wymaga zatwierdzonego prospektu emisyjnego w przypadku oferty publicznej papierów wartościowych lub dopuszczenia do obrotu na rynku regulowanym, a holenderska ustawa o nadzorze finansowym (Wet op het financieel toezicht, Wft) wyznacza Holenderski Urząd ds. Rynków Finansowych (AFM) jako właściwy organ.
Zwolnienia wykonują większość prac praktycznych. Oferty skierowane wyłącznie do inwestorów kwalifikowanych, oferty skierowane do ograniczonej liczby osób w danym państwie członkowskim oraz oferty z wysokim minimalnym wymogiem inwestycyjnym na inwestora nie podlegają obowiązkowi sporządzenia prospektu emisyjnego. Holenderskie rozporządzenie w sprawie zwolnień dodaje krajowe zwolnienie dla mniejszych ofert, wymagające powiadomienia AFM i wykorzystania określonego dokumentu informacyjnego. Progi zostały zmienione przez niedawne przepisy europejskie, dlatego aktualne dane należy zawsze sprawdzać z tekstem obowiązującym w momencie składania oferty, a nie czerpać z artykułu. Niezmienna pozostaje konsekwencja błędnego postępowania: oferta złożona bez wymaganego prospektu emisyjnego może zostać wstrzymana przez AFM i narazić emitenta na roszczenia cywilne ze strony inwestorów.
Crowdfunding ma swoje własne zasady. Od czasu wejścia w życie europejskich przepisów dotyczących usług crowdfundingowych, platformy łączące właścicieli projektów i inwestorów potrzebują licencji od AFM, muszą stosować zasady ochrony inwestorów, w tym test wiedzy i okres refleksji dla niedoświadczonych inwestorów, a także publikować ujednolicony arkusz kluczowych informacji inwestycyjnych dla każdego projektu. Istnieje limit kwoty, jaką pojedynczy właściciel projektu może pozyskać w ramach crowdfundingu w ciągu dwunastu miesięcy. Dla firmy poszukującej finansowania jest to w dużej mierze dobra wiadomość: platforma ponosi ciężar zgodności, ale informacje, które musi opublikować na temat Twojej firmy, są określone i to Ty odpowiadasz za ich dokładność.
Programy i gwarancje rządowe
Publiczne wsparcie dla holenderskiego finansowania działalności gospodarczej odbywa się na trzech płaszczyznach, a kwestie prawne różnią się w zależności od ścieżki.
Pierwszym z nich jest wsparcie finansowe dla badań i rozwoju, głównie w ramach programu WBSO, który obniża podatek od wynagrodzeń i składki na ubezpieczenie społeczne płatne z tytułu prac badawczych. Jest on administrowany przez Holenderską Agencję Przedsiębiorczości (RVO), parametry są ustalane co roku, a związane z nim obowiązki mają charakter praktyczny, a nie prawny: administracja projektem i rejestracja godzin pracy, które wytrzymają późniejszą kontrolę.
Drugim rodzajem finansowania jest finansowanie bezpośrednie: kredyty na innowacje, fundusze rozwoju regionalnego oraz krajowy bank rozwoju Invest-NL, który inwestuje i udziela pożyczek firmom w obszarach, w których rynek nie radzi sobie najlepiej, często współpracując z instytucjami europejskimi. Są to umowy z warunkami, które są wiążące. Obowiązki sprawozdawcze, kamienie milowe, ograniczenia dotyczące zmiany kontroli i przepisy o odzyskiwaniu środków są standardem, a naruszenie warunków może przekształcić dotację w dług podlegający spłacie.
Trzecim rodzajem są gwarancje wspierane przez państwo, z których najbardziej znany jest program gwarancji kredytowych dla MŚP. Państwo gwarantuje część kredytu bankowego, który umożliwia firmie z niewystarczającym zabezpieczeniem zaciągnięcie pożyczki. Nie zmniejsza to jednak odpowiedzialności kredytobiorcy: gwarancja chroni bank, a jeśli państwo wypłaca środki z jej tytułu, firma pozostaje odpowiedzialna, a roszczenie jest dochodzone. To rozróżnienie jest często błędnie rozumiane przez kredytobiorców, którzy uważają, że gwarancja państwowa jest dla nich formą ubezpieczenia.
Ponieważ warunki i kwoty wszystkich tych programów są regularnie korygowane, jedynym wiarygodnym źródłem jest dokumentacja programu opublikowana przez organ zarządzający w momencie składania wniosku. Strukturyzacja podatkowa każdego z tych programów jest kwestią doradcy podatkowego; naszą rolą jest stworzenie ram prawnych i umowy.
Typowe błędy i co należy ustalić przed podpisaniem umowy
Cztery błędy odpowiadają za większość sporów finansowych, z którymi się spotykamy. Pierwszym jest podpisanie arkusza warunków, jakby to była formalność. Arkusz warunków zazwyczaj jest określony jako niewiążący w odniesieniu do warunków handlowych, ale zawarte w nim postanowienia dotyczące wyłączności, poufności i kosztów są wiążące, a zawarte w nim warunki handlowe są niezwykle trudne do ponownego otwarcia w późniejszym czasie. Negocjuj kwestie zastrzeżone, postanowienia dotyczące odejścia oraz mechanizmy antyrozwodnieniowe na etapie arkusza warunków.
Drugim sposobem jest udzielenie zabezpieczenia szerszego niż wymaga tego finansowanie. Zastaw na wszystkich obecnych i przyszłych należnościach, akcjach i udziałach jest standardowym zabezpieczeniem bankowym, ale pozbawia firmę możliwości finansowania czegokolwiek innego. W przypadku gdy limit jest niewielki, zabezpieczenie również powinno być niewielkie, a to jest częściej negocjowalne, niż zakładają kredytobiorcy.
Trzecią możliwością jest gwarancja osobista podpisana bez pytania o zgodę małżonka lub podpisana w momencie, gdy firma była już w trudnej sytuacji. Konsekwencje leżą całkowicie poza firmą i nie są objęte żadną strukturą korporacyjną.
Czwartym problemem jest niedopasowanie finansowania do potrzeb. Krótkoterminowe kredyty hipoteczne wykorzystywane na długoterminowe inwestycje wymuszają refinansowanie w najmniej dogodnym momencie; długoterminowe zadłużenie zaciągnięte na pokrycie sezonowej luki w kapitale obrotowym jest kosztowne. Dostosowanie okresu kredytowania do okresu życia finansowanego aktywa to najprostsza z możliwych zasad finansowych i należy je uwzględnić w analizie prawnej, ponieważ określa ono zobowiązania, z którymi firma może realnie żyć.
Przed podpisaniem jakiegokolwiek dokumentu finansowego należy odpowiedzieć na trzy pytania: co powoduje niewypłacalność i co się z tym wiąże, jakie zabezpieczenie jest udzielane i na jakich aktywach oraz kto ponosi odpowiedzialność oprócz firmy. Jeśli którekolwiek z tych trzech pytań nie jest jasne w świetle dokumentów, które masz przed sobą, dokumenty nie są gotowe.
W jaki sposób Law & More może pomóc
Law and More Doradzamy w zakresie finansowania i zabezpieczeń w Holandii dla firm holenderskich i międzynarodowych: umowy finansowania, dokumentacja zabezpieczeń, emisje akcji i umowy akcjonariuszy, warunki dotacji oraz zasady nadzoru obowiązujące przy oferowaniu papierów wartościowych inwestorom. Analizujemy dokumentację przedkładaną przez kredytodawcę lub inwestora, negocjujemy istotne warunki i współpracujemy z notariuszem w zakresie aktów wymaganych przez prawo holenderskie.
Jeśli przygotowujesz rundę finansowania, linię kredytową lub pakiet zabezpieczeń, albo chcesz przeanalizować istniejącą umowę przed wprowadzeniem kolejnej, skontaktuj się z naszym zespołem ds. prawa korporacyjnego . Nasze poradniki dotyczące prawa korporacyjnego gromadzą powiązane materiały tematyczne.


