Prawnik IT
w Holandii

Co obejmuje prawo ICT?

Prawo ICT nie jest odrębnym kodeksem. Jest zbiorem przepisów z zakresu prawa umów, prawa własności intelektualnej, prawa ochrony prywatności i regulacji cyberbezpieczeństwa. Prawnik specjalizujący się w prawie ICT łączy te dziedziny prawa i zna technologie, do których się odnoszą. Prawnik specjalizujący się w prawie ICT przekłada technologię na jasne umowy, zapobiegając w ten sposób sporom.

Aspekty prawne cyfryzacji szybko się zmieniają. Oprócz holenderskiego kodeksu cywilnego (Burgerlijk Wetboek) i holenderskiej ustawy o prawie autorskim (Auteurswet), coraz częściej obowiązują przepisy europejskie. Nowe technologie, takie jak blockchain i inteligentne kontrakty, podlegają również powszechnym zasadom prawa umów i prawa dowodowego.

Na co należy zwrócić uwagę w umowach IT, takich jak SaaS, licencje i SLA?

Prawnik specjalizujący się w prawie IT najpierw analizuje istotę umowy ICT. Dobra umowa określa, co zostanie dostarczone, jaka dostępność obowiązuje, kto jest właścicielem oprogramowania i danych oraz jak można rozwiązać umowę. Brak któregoś z tych elementów często prowadzi do sporu o to, jakie obowiązki miał spełnić dostawca.

W ramach umowy SaaS kupujesz oprogramowanie w chmurze. Nie otrzymujesz kopii oprogramowania, a jedynie dostęp. Dlatego niezbędne są umowy dotyczące dostępności, bezpieczeństwa, miejsca przechowywania danych oraz zwrotu danych po zakończeniu umowy. Więcej informacji znajdziesz w naszym artykule na temat umów SaaS i własności danych.

Na mocy licencji otrzymujesz prawo do użytkowania, a twórca zachowuje prawa autorskie. Licencja określa liczbę użytkowników, lokalizacje i cele dozwolone. Jeśli przekroczysz te limity, licencjodawca może żądać dodatkowych opłat lub odszkodowania.

Umowy o poziomie usług (SLA) opisują jakość usług w mierzalny sposób. Wyobraź sobie dostępność na poziomie 99.5% miesięcznie, czas reakcji dla każdego poziomu priorytetu oraz kredyt serwisowy, jeśli dostawca nie spełni tych standardów.

Depozyt chroni Cię w przypadku bankructwa dostawcy lub zaprzestania prac konserwacyjnych. Dostawca deponuje wówczas kod źródłowy u niezależnego podmiotu. W przypadku wystąpienia określonego zdarzenia, takiego jak bankructwo, uzyskujesz dostęp do tego kodu źródłowego.

W umowie deweloperskiej określasz oczekiwaną funkcjonalność i sposób przeprowadzania testów akceptacyjnych. Stała procedura akceptacji z limitami czasowymi, na przykład 10 dni roboczych na testy, zapobiega wielu konfliktom w przyszłości.

Ogólne warunki handlowe dostawcy (algemene voorwaarden) obowiązują tylko wtedy, gdy zostały dostarczone w odpowiednim czasie. Zgodnie z artykułem 6:233 holenderskiego Kodeksu Cywilnego, klauzula nadmiernie uciążliwa może być nieważna. Ochrona ta nie dotyczy dużych firm (artykuł 6:235 holenderskiego Kodeksu Cywilnego). Prawnik specjalizujący się w prawie IT zapozna się z tymi klauzulami przed ich podpisaniem. Zobacz również nasze umowy o świadczenie usług dla przedsiębiorców.

Co robi prawnik specjalizujący się w prawie IT, gdy projekt IT kończy się niepowodzeniem?

Jeśli dostawca ICT nie wywiąże się z umowy lub wykona ją wadliwie, możesz ubiegać się o naprawienie szkody, rozwiązanie umowy lub odszkodowanie. Zazwyczaj najpierw należy powiadomić dostawcę na piśmie o niewykonaniu umowy, wyznaczając mu rozsądny termin na jej wykonanie.

Wadliwe wykonanie umowy (toerekenbare tekortkoming) daje prawo do odszkodowania na mocy artykułu 6:74 holenderskiego kodeksu cywilnego. Zawiadomienie o niewykonaniu umowy (ingebrekestelling) reguluje artykuł 6:82 holenderskiego kodeksu cywilnego. W nim określa się konkretny termin, na przykład 14 dni, na usunięcie wad.

Rozwiązanie umowy (ontbinding) jest możliwe na mocy artykułu 6:265 holenderskiego Kodeksu Cywilnego. W projekcie informatycznym rozwiązanie umowy nie zawsze prowadzi do zwrotu całości należności. To, co zostało już dostarczone w użytecznej formie, często nie podlega rozwiązaniu.

Istnieje również obowiązek złożenia reklamacji (klachtplicht). Zgodnie z artykułem 6:89 holenderskiego kodeksu cywilnego reklamację należy złożyć w rozsądnym terminie po wykryciu wady. Dlatego należy niezwłocznie zgłosić wadę na piśmie, podając datę, zrzuty ekranu i numery zgłoszeń.

Dostawcy zazwyczaj ograniczają swoją odpowiedzialność do kwoty maksymalnej, na przykład kwoty fakturowanej w ciągu 12 miesięcy, i wykluczają straty następcze. Takie ograniczenie zazwyczaj nie obowiązuje w przypadku działania umyślnego lub umyślnej lekkomyślności. Powoływanie się na nie może być również niedopuszczalne ze względu na standardy rozsądku i uczciwości (art. 6:248(2) holenderskiego kodeksu cywilnego). Dowiedz się więcej o tym, kiedy dostawca IT ponosi odpowiedzialność i co zrobić, jeśli dostawca IT nie wywiąże się z umowy.

Kto jest właścicielem oprogramowania, kodu źródłowego i baz danych?

Prawa autorskie do oprogramowania należą do jego twórcy, chyba że ustawa lub pisemny akt stanowią inaczej. Jeśli oprogramowanie zostało stworzone przez firmę zewnętrzną, firma ta pozostaje właścicielem, o ile nie nastąpiło pisemne przeniesienie praw.

Holenderska ustawa o prawie autorskim chroni oprogramowanie jako utwór. Jeśli pracownik tworzy oprogramowanie w ramach stosunku pracy, za twórcę uznaje się pracodawcę zgodnie z artykułem 7 holenderskiej ustawy o prawie autorskim. Nie dotyczy to freelancerów i zewnętrznych programistów. Zgodnie z artykułem 2 holenderskiej ustawy o prawie autorskim, cesja wymaga aktu notarialnego, czyli podpisanego dokumentu pisemnego.

Bez cesji masz co najwyżej licencję. W rundzie przejęcia lub inwestycji często staje się to problemem, ponieważ kupujący chce mieć pewność, że firma faktycznie jest właścicielem swojego podstawowego oprogramowania. Dowiedz się więcej o prawach autorskich do oprogramowania na zamówienie.

Baza danych może być również chroniona na mocy holenderskiej ustawy o bazach danych (Databankenwet), jeśli twórca poczynił znaczne inwestycje w jej zawartość. Należy również uważać na komponenty open source. Niektóre licencje, takie jak GPL, wymagają udostępnienia kodu źródłowego w przypadku dystrybucji oprogramowania.

Czy treści tworzone przez sztuczną inteligencję są chronione prawem autorskim?

Treści generowane przez system sztucznej inteligencji niezależnie, bez udziału człowieka, zasadniczo nie są chronione prawem autorskim. Prawo autorskie wymaga, aby treść była dziełem intelektualnym człowieka.

Jeśli użytkownik podejmuje własne decyzje twórcze podczas korzystania ze sztucznej inteligencji, rezultat może być chroniony. Dlatego w umowach należy określić, kto jest właścicielem praw do danych wyjściowych i szkoleniowych.

Jak chronić swój znak towarowy i własność intelektualną w Internecie?

Ochrona znaku towarowego rozpoczyna się od rejestracji. Znak towarowy można zarejestrować w Urzędzie Własności Intelektualnej Beneluksu (BOIP, Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom) na terenie Beneluksu lub w EUIPO na terenie całej UE. Każda rejestracja jest ważna przez 10 lat i można ją odnowić.

Nazwa domeny, która przypomina Twój znak towarowy lub nazwę handlową, może naruszać Twoje prawa. W przypadku domen .nl możesz zgłosić spór do systemu rozstrzygania sporów SIDN, rejestru domen .nl. Musisz wówczas wykazać między innymi, że właściciel domeny nie ma uzasadnionego interesu i używa jej w złej wierze.

Prawnik specjalizujący się w prawie ICT może reprezentować Cię przed BOIP, SIDN i sądami. Dobra ochrona znaku towarowego i jasne zapisy dotyczące własności intelektualnej w umowach zapobiegają konieczności późniejszego wnoszenia pozwów. Umowa o zachowaniu poufności (geheimhoudingsovereenkomst) chroni również wiedzę nieobjętą własnością intelektualną.

Jeśli sprzedajesz online konsumentom, zazwyczaj przysługuje im 14-dniowy okres odstąpienia od umowy (art. 6:230o holenderskiego kodeksu cywilnego). Jeśli nie podasz informacji o prawie odstąpienia od umowy (herroepingsrecht), okres odstąpienia od umowy wydłuża się do 12 miesięcy. Dowiedz się więcej o przepisach dotyczących e-commerce.

Czego wymaga od Twojej organizacji rozporządzenie RODO?

Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych (RODO, AVG) nakłada na Ciebie obowiązek przetwarzania danych osobowych wyłącznie w oparciu o podstawę prawną, ich prawidłowego zabezpieczenia oraz zgłaszania naruszeń danych w ciągu 72 godzin. Holenderski Urząd Ochrony Danych Osobowych (UODO) może nakładać grzywny w wysokości do 20 milionów euro lub 4% światowego rocznego obrotu.

Jeśli dostawca, taki jak hostingodawca lub dostawca SaaS, przetwarza Twoje dane, jest podmiotem przetwarzającym (verwerker). Artykuł 28 RODO wymaga wówczas zawarcia umowy o przetwarzaniu danych (verwerkersovereenkomst). Umowy o przetwarzaniu danych regulują między innymi cel, bezpieczeństwo, podmioty przetwarzające oraz usuwanie danych. Zobacz również nasz artykuł na temat obowiązków podmiotu przetwarzającego.

Zgodnie z artykułem 33 RODO, naruszenie danych osobowych należy zgłosić holenderskiemu Urzędowi Ochrony Danych w ciągu 72 godzin, chyba że prawdopodobieństwo, że naruszenie to spowoduje ryzyko, jest niewielkie. W przypadku wysokiego ryzyka, należy również poinformować osoby, których dane dotyczą (art. 34 RODO). Naruszenia danych osobowych zawsze są rejestrowane wewnętrznie.

W przypadku przetwarzania o wysokim ryzyku naruszenia prywatności, takiego jak profilowanie na dużą skalę, wymagane jest wcześniejsze przeprowadzenie oceny skutków dla ochrony danych (DPIA) (art. 35 RODO). Szczegółowe informacje na temat prywatności można znaleźć na naszej stronie poświęconej prawu do prywatności.

Które europejskie przepisy cyfrowe mają zastosowanie do Twojej firmy?

Prawnik specjalizujący się w prawie IT pomoże Ci ustalić, które przepisy mają do Ciebie zastosowanie. Oprócz RODO, obowiązują również: ustawa o sztucznej inteligencji (AI Act), ustawa o usługach cyfrowych (NIS2), ustawa o danych (Data Act) i ustawa o usługach cyfrowych (Digital Services Act). To, które przepisy mają do Ciebie zastosowanie, zależy od branży, wielkości firmy i oferowanych przez nią usług.

Czego wymaga ustawa o sztucznej inteligencji?

Ustawa o sztucznej inteligencji (Rozporządzenie (UE) 2024/1689) klasyfikuje systemy sztucznej inteligencji według ryzyka. Niektóre zastosowania są zabronione, systemy wysokiego ryzyka muszą spełniać surowe wymagania, a inne podlegają głównie obowiązkom przejrzystości. Rozporządzenie weszło w życie 1 sierpnia 2024 r. i jest wdrażane etapami:

W UE dyskutowano o przesunięciu daty wejścia w życie przepisów dotyczących systemów wysokiego ryzyka. Dlatego należy sprawdzić, która data obowiązuje dla każdego systemu. Więcej informacji można znaleźć w naszym artykule „ Systemy AI i zgodność”.

Co oznaczają NIS2 i ustawa o cyberbezpieczeństwie?

Europejska dyrektywa NIS2 nakłada na średnie i duże organizacje z sektorów o kluczowym znaczeniu obowiązek zarządzania ryzykiem cyberbezpieczeństwa i zgłaszania incydentów. W Holandii dyrektywa NIS2 jest wdrażana poprzez ustawę o cyberbezpieczeństwie (Cyberbeveiligingswet).

Po poważnym incydencie, takim jak udany cyberatak, dyrektywa wymaga wczesnego ostrzeżenia w ciągu 24 godzin, powiadomienia w ciągu 72 godzin i sporządzenia raportu końcowego w ciągu miesiąca. Rada sama odpowiada za nadzór nad bezpieczeństwem. Dowiedz się więcej o NIS2 i ustawie o cyberbezpieczeństwie.

Co regulują ustawa o danych i ustawa o usługach cyfrowych?

Ustawa o danych (Rozporządzenie (UE) 2023/2854) obowiązuje od 12 września 2025 r. Użytkownicy produktów podłączonych do sieci uzyskują dostęp do generowanych przez siebie danych, a dostawcy usług w chmurze muszą umożliwić przejście do innego dostawcy.

Ustawa o usługach cyfrowych (Rozporządzenie (UE) 2022/2065) obowiązuje w całości od 17 lutego 2024 r. Platformy internetowe i marketplace'y muszą między innymi posiadać mechanizm powiadamiania o treściach niezgodnych z prawem. W Holandii nadzór nad przestrzeganiem przepisów sprawuje Urząd ds. Konsumentów i Rynków (ACM, Autoriteit Consument & Markt).

Jak to jest z tą sprawą? Law & More przystępować?

Sprawa rozpoczyna się od wstępnego spotkania i analizy Państwa umów oraz korespondencji. Następnie nasz zespół wspólnie z Państwem wybiera podejście, które odpowiada Państwa zainteresowaniom, budżetowi i relacjom z drugą stroną.

1. Wstęp. Podczas bezpłatnego spotkania wstępnego omówimy Twoją sytuację i ewentualne ograniczenia czasowe, takie jak 72-godzinny okres zgłoszenia naruszenia danych.
2. Porady. Oceniamy umowę, warunki ogólne i dowody. Otrzymujesz pisemną poradę dotyczącą Twojej sytuacji, ryzyka i kosztów.
3. Negocjacje. W przypadku sporów wysyłamy zawiadomienie o zwłoce i prowadzimy negocjacje z drugą stroną. W razie potrzeby proponujemy mediację, aby utrzymać relacje robocze.
4. Postępowanie. Jeśli nie uda się osiągnąć porozumienia, wszczynamy postępowanie sądowe. Roszczenia do 25 000 euro rozpatruje sąd rejonowy (kantonrechter). W pilnych przypadkach, takich jak nieuchronne wyłączenie systemów, możliwe jest postępowanie uproszczone (kort geding).

Nasz zespół może również sporządzić lub zrecenzować umowy ICT przed ich podpisaniem. Zazwyczaj jest to tańsze niż późniejsze spory. Zespół naszej firmy pomaga klientom w całej Holandii, w języku niderlandzkim i angielskim, od… Eindhoven (Marconilaan 13) i miejsce do odwiedzenia w Amsterdam.