Każdy holenderski pracodawca musi zapewnić wsparcie w zakresie medycyny pracy, a od czasu nowelizacji ustawy o warunkach pracy forma tego wsparcia jest określona. Pracodawca musi mieć pisemną umowę podstawową ze służbą medycyny pracy lub lekarzem zakładowym, określającą co najmniej sposób realizacji zadań ustawowych.
Co musi obejmować umowa podstawowa
Umowa musi przewidywać bezpłatny dostęp pracowników do lekarza zakładowego, bezpłatny dostęp lekarza zakładowego do miejsca pracy, procedurę uzyskania drugiej opinii od innego lekarza zakładowego, sposób rozpatrywania skarg przez lekarza zakładowego oraz obowiązek zgłaszania chorób zawodowych przez lekarza zakładowego. Musi również określać, w jaki sposób służba medycyny pracy wspiera poradnictwo w zakresie absencji chorobowej i okresowe badania medycyny pracy.
Pracodawca bez takiej umowy łamie ustawę, a inspekcja pracy może nałożyć za to karę. W praktyce nieobecność ujawnia się zazwyczaj w najgorszym momencie: podczas sporu o reintegrację, kiedy pracodawca musi wykazać, jakie wsparcie otrzymał.
Otwarta konsultacja z lekarzem zakładowym
Pracownicy mogą konsultować się z lekarzem zakładowym w sprawie swojego stanu zdrowia w związku z pracą bez pytania pracodawcy o zgodę i bez choroby. Pracodawca musi umożliwić taką konsultację i nie może zostać poinformowany, kto z niej skorzystał ani dlaczego.
Celem jest prewencja: pracownik, który zgłosi narastający problem na wczesnym etapie, ma mniejsze szanse na długoterminowy urlop chorobowy. Dla pracodawców otwarte konsultacje, które są naprawdę dostępne – nagłośnione, łatwe do umówienia i nie są kierowane do kierownika – to jeden z najtańszych sposobów zapobiegania absencji.
Druga opinia
Pracownik, który ma wątpliwości co do oceny lekarza zakładowego, może zwrócić się o drugą opinię do innego lekarza zakładowego, na koszt pracodawcy. Lekarz zakładowy musi co do zasady uwzględnić tę prośbę, a druga opinia trafia do pracownika, który decyduje, czy ją udostępnić.
Druga opinia nie jest tym samym, co opinia biegłego UWV. To droga do wiążącej oceny, gdy pracodawca i pracownik nie zgadzają się co do zdolności do pracy lub działań reintegracyjnych, i to właśnie tego sąd będzie oczekiwał przed rozstrzygnięciem takiego sporu.
Wskazówki dotyczące prywatności w przypadku nieobecności
Podział informacji jest ścisły. Lekarz zakładowy zna diagnozę, pracodawca nie. Pracodawca może uzyskać informacje o ograniczeniach i możliwościach pracy, przewidywanym czasie trwania oraz o tym, czy nieobecność jest objęta zabezpieczeniem socjalnym. Rejestrowanie charakteru choroby w aktach osobowych jest niezgodne z prawem, nawet jeśli pracownik zgłosił ją dobrowolnie.
Oficer ds. zapobiegania
Oprócz służby medycyny pracy, każdy pracodawca musi wyznaczyć co najmniej jednego inspektora prewencji spośród swoich pracowników, którego rolą jest doradztwo i pomoc w zakresie środków bezpieczeństwa i higieny pracy oraz współpraca ze służbą medycyny pracy. W organizacjach zatrudniających do dwudziestu pięciu pracowników, pracodawca może pełnić tę funkcję osobiście.
rada
Dokonujemy przeglądu podstawowych umów i procedur dotyczących nieobecności oraz doradzamy pracodawcom i pracownikom w przypadku sporów dotyczących reintegracji lub oceny lekarskiej. Prosimy o kontakt. Law & More.
