NDA w Holandii: jak chronić poufne informacje?

Umowa o zachowaniu poufności (NDA, po holendersku geheimhoudingsovereenkomst ) jest w Holandii wiążąca jak zwykła umowa, bez żadnych wymogów formalnych, i funkcjonuje równolegle z ustawową ochroną tajemnic handlowych. Główny wyjątek dotyczy pracowników: klauzula karna w umowie o pracę musi spełniać rygorystyczne wymogi ustawowe, w przeciwnym razie nie może być w ogóle egzekwowana.

NDA to umowa, w której jedna lub obie strony zobowiązują się do nieujawniania ani niewykorzystywania określonych informacji poufnych. Jest ona egzekwowalna na podstawie ogólnych przepisów holenderskiego kodeksu cywilnego ( Burgerlijk Wetboek , BW) i jest zgodna z ustawą o ochronie tajemnic handlowych ( Wet bescherming bedrijfsgeheimen , Wbb). Jej praktyczna wartość polega na tym, co definiuje, jak długo obowiązuje i co się dzieje w przypadku jej naruszenia.

Jakie korzyści wynikają z umowy NDA w zakresie ustawowej ochrony tajemnic handlowych?

Umowa o zachowaniu poufności (NDA) pomaga wykazać, że podjęto rozsądne kroki w celu zachowania poufności informacji, co jest wymagane przez ustawę. Może ona również chronić informacje nieobjęte prawem, zakazać działań dozwolonych przez prawo oraz z góry ustalić finansowe konsekwencje naruszenia.

Od 23 października 2018 r. w Holandii obowiązuje ustawa o ochronie tajemnic handlowych, która wdraża dyrektywę UE 2016/943. Ustawa chroni informacje, które spełniają łącznie trzy warunki.

• Informacja ta jest tajna: nie jest powszechnie znana i nie jest łatwo dostępna dla osób, które zazwyczaj mają do czynienia z tego rodzaju informacjami.
• Ma wartość handlową, ponieważ jest tajny.
• Osoba prawnie sprawująca nad nim kontrolę podjęła odpowiednie kroki, w danych okolicznościach, aby zachować je w tajemnicy.

Ten trzeci warunek to właśnie ten, w którym NDA zyskuje na znaczeniu. Organizacja, która udostępnia projekty, kalkulacje cenowe lub kod źródłowy bez umowy o zachowaniu poufności, będzie miała trudności z przekonaniem sądu, że podjęła rozsądne kroki w celu zachowania ich w tajemnicy. Może wówczas całkowicie utracić ustawową ochronę. Podpisana NDA, wraz z ograniczeniami dostępu i oznaczeniem dokumentów, jest zazwyczaj dowodem spełnienia tego warunku.

Umowa reguluje również kwestie, których ustawa nie reguluje.

• Może dotyczyć informacji poufnych, które jednak nie mają niezależnej wartości handlowej, na przykład samego faktu trwania negocjacji.
• Może zakazać działań dozwolonych przez prawo, w szczególności inżynierii wstecznej produktu, który został legalnie nabyty. Dyrektywa i ustawa traktują to jako legalny sposób pozyskiwania informacji, chyba że strony uzgodniły inaczej.
• Może powiązać naruszenie z ustalonymi konsekwencjami finansowymi. To eliminuje najtrudniejszy element każdego roszczenia o poufność: udowodnienie straty.

Jakiego rodzaju NDA potrzebujesz?

Jednostronna umowa NDA wiąże jedną stronę, wzajemna umowa NDA wiąże obie strony, a wielostronna umowa NDA jest stosowana w konsorcjach. Wybór zależy od kierunku przepływu informacji.

Jednostronna umowa NDA sprawdza się w sytuacjach, w których przepływ informacji odbywa się w jednym kierunku: wynalazca kontaktuje się z producentem, firma przekazuje informacje konsultantowi, pracodawca angażuje pracowników, którzy będą mieli dostęp do danych klientów. Wzajemna lub dwustronna umowa NDA wiąże obie strony. Jest to standardowy instrument w rozmowach o fuzjach i przejęciach, wspólnych projektach rozwojowych i wszelkich negocjacjach, w których obie strony ujawniają swoje dane.

Umowy wielostronne są stosowane w konsorcjach i projektach współpracy badawczej, w których kilka organizacji zarówno ujawnia, jak i otrzymuje informacje. Są trudniejsze do sporządzenia, ponieważ dozwolony cel różni się w zależności od uczestnika, a wyciek informacji może być powiązany z więcej niż jednym odbiorcą. Należy z góry ustalić, kto i jakie informacje może udostępniać danej spółce grupy, i zawrzeć to w aneksie, który można aktualizować bez konieczności renegocjacji całej umowy.

Niezależnie od wybranej formy, umowa NDA reguluje kwestie ujawniania informacji. Nie zastępuje ona umowy regulującej samą współpracę ani nie rozstrzyga, kto jest właścicielem wyników. Umowa o zachowaniu poufności podpisana przed rozpoczęciem wspólnego projektu rozwojowego powinna zatem wyraźnie stwierdzać, że żadne z jej postanowień nie przenosi własności intelektualnej ani nie udziela licencji. Kwestie własności reguluje umowa o rozwoju.

Które klauzule decydują o wartości umowy?

Definicja informacji poufnych, dozwolony cel, krąg dozwolonych odbiorców i czas obowiązywania decydują o możliwości egzekwowania umowy NDA. Niejasne sformułowania w każdym z tych przypadków nie sprawdzają się w chwili, gdy są potrzebne.

Zacznijmy od definicji informacji poufnych. Definicja obejmująca wszystko w praktyce nie obejmuje niczego, ponieważ sąd, który ma ją egzekwować, nie jest w stanie określić, co faktycznie podlega ochronie. Praktyczne podejście określa kategorie i, tam gdzie to możliwe, wymaga oznaczenia ujawnień lub potwierdzenia ich na piśmie w krótkim czasie po ich ustnym ujawnieniu.

W tym przypadku obowiązują również standardowe wyjątki: informacje, które są już publiczne, które odbiorca posiada zgodnie z prawem, które opracowuje samodzielnie lub które otrzymuje od osoby trzeciej bez naruszenia obowiązku zachowania poufności.

Następnie pojawia się kwestia dozwolonego celu. Odbiorca powinien mieć prawo do wykorzystania informacji w jednym, określonym celu i żadnym innym, ponieważ w większości przypadków prawdziwą szkodą nie jest publikacja, a wykorzystanie.

Następnie określ krąg uprawnionych odbiorców: wskazanych pracowników, spółek grupy i doradców zawodowych, pod warunkiem, że każdy z nich będzie związany równoważnymi obowiązkami, a odbiorca będzie nadal za nie odpowiedzialny.

Czas trwania zasługuje na więcej uwagi niż zazwyczaj. Zobowiązanie, które wygasa po upływie określonego czasu, jest łatwe w zarządzaniu, ale pozostawia prawdziwe tajemnice handlowe bez ochrony w dniu jego wygaśnięcia. Zobowiązanie, które trwa tak długo, jak długo informacja pozostaje tajna, jest zgodne z rzeczywistością handlową, ale wymaga ścisłych wyjątków. Wiele umów łączy te dwa elementy: określony czas obowiązywania dla zwykłych informacji poufnych i nieograniczony czas obowiązywania dla informacji kwalifikujących się jako tajemnica handlowa.

Na koniec należy zająć się kwestią zakończenia współpracy: zwrotem lub zniszczeniem materiałów, zachowaniem jednej kopii w celu zapewnienia zgodności z umową oraz utrzymaniem zobowiązania do zachowania poufności po rozwiązaniu umowy.

Jak działają klauzule karne w umowie NDA?

Kara umowna ( boetebeding ) jest najskuteczniejszym narzędziem egzekwowania w holenderskiej umowie o zachowaniu poufności (NDA), ponieważ strona wnosząca roszczenie nie musi udowadniać ani określać wysokości poniesionej szkody. W stosunkach między firmami kara umowna jest egzekwowalna, pod warunkiem że sąd ma prawo ją obniżyć; w przypadku pracowników obowiązują ścisłe warunki ustawowe.

Zgodnie z artykułem 6:92 BW, kara umowna zastępuje odszkodowanie ustawowe, chyba że umowa stanowi inaczej. Umowa, w której kara ma być zapłacona oprócz pełnego odszkodowania, musi to wyraźnie zaznaczyć.

Zgodnie z artykułem 6:94 Kodeksu postępowania cywilnego (BW), sąd może obniżyć karę, jeżeli wyraźnie wymaga tego słuszność. Z drugiej strony, jeżeli kara zastępuje odszkodowanie, sąd może przyznać dodatkowe odszkodowanie, jeżeli wyraźnie wymaga tego słuszność. Sądy korzystają z prawa do obniżania kary z zachowaniem umiaru w stosunkach między stronami handlowymi, ale kara, która nie ma związku z jakąkolwiek potencjalną stratą, jest tego powodem.

Co się zmienia, jeśli drugą stroną jest pracownik?

Sytuacja zmienia się diametralnie, gdy drugą stroną jest pracownik. Artykuł 7:650 BW określa rygorystyczne warunki dotyczące klauzuli karnej w umowie o pracę.

• W umowie należy określić, które zasady pociągają za sobą karę oraz jej wysokość, a klauzula musi zostać uzgodniona na piśmie.
• W umowie należy określić, na co zostaną przeznaczone kary pieniężne, przy czym nie może to być korzyść osobista pracodawcy ani osoby działającej w jego imieniu.
• Każda kara musi mieć postać stałej kwoty w walucie, w której wypłacane jest wynagrodzenie.
• Wysokość kar nałożonych w ciągu jednego tygodnia nie może przekroczyć połowy dziennego wynagrodzenia.

Klauzula sprzeczna z tymi postanowieniami jest nieważna. Istnieje jedno rozwiązanie, aby obejść część z nich. W przypadku pracowników, których wynagrodzenie przekracza ustawowe wynagrodzenie minimalne, strony mogą pisemnie odstąpić od zasad dotyczących miejsca przeznaczenia, stałej kwoty i tygodniowego limitu. Sąd może wówczas obniżyć wygórowaną karę. Strony nie mogą odstąpić od wymogu, aby umowa określała zasady i kwotę, ani od wymogu formy pisemnej.

Właśnie w tym miejscu klauzule poufności pracodawcy zawodzą. Klauzula z nieokreśloną karą lub taka, która pozwala pracodawcy zatrzymać pieniądze bez pisemnego odstępstwa od umowy o pracę pracownika, który zarabia powyżej płacy minimalnej, w ogóle nie może być egzekwowana. Nasi prawnicy specjalizujący się w prawie pracy regularnie obserwują konsekwencje, zazwyczaj po naruszeniu, a nie przed nim.

Klauzula karna nie jest jedynym środkiem zaradczym. Nawet bez niej naruszenie umowy o zachowaniu poufności (NDA) stanowi naruszenie w rozumieniu art. 6:74 BW i skutkuje odszkodowaniem. Nielegalne pozyskanie, wykorzystanie lub ujawnienie tajemnicy handlowej również daje posiadaczowi środki zaradcze przewidziane w ustawie o ochronie tajemnic handlowych (Trade Secrets Protection Act).

Co może osiągnąć klauzula poufności w umowie o pracę?

Klauzula o poufności może ograniczyć ujawnianie informacji w trakcie i po zakończeniu zatrudnienia, ale nie może powstrzymać nikogo przed pracą dla konkurencji ani przed zgłaszaniem nadużyć. Do tego potrzebna jest ważna klauzula o zakazie konkurencji, a prawa do zgłaszania naruszeń nie można zrzec się w umowie.

Każdy pracownik musi zachowywać się jak dobry pracownik zgodnie z artykułem 7:611 BW, a obowiązek ten implikuje już pewien stopień poufności w trakcie zatrudnienia. Zapewnia on niewielką ochronę po zakończeniu stosunku pracy. Dlatego w każdej umowie zawierającej poufne informacje powinna znaleźć się osobna klauzula poufności, opracowana tak, aby przetrwała rozwiązanie umowy.

Klauzula o zachowaniu poufności nie jest klauzulą ​​zakazu konkurencji i nie powinna być stosowana jako taka. Klauzula zakazu konkurencji ( concurrentiebeding ) jest regulowana przez artykuł 7:653 Kodeksu pracy (BW). Musi zostać uzgodniona na piśmie z pełnoletnim pracownikiem. W przypadku umowy na czas określony jest ważna tylko wtedy, gdy pracodawca wyjaśni na piśmie ważne interesy firmy, które ją uzasadniają.

Klauzula poufności nie spełnia żadnego z tych wymogów, ponieważ ogranicza ujawnienie informacji, a nie zatrudnienie. Sądy zauważają, kiedy klauzula określona jako poufna faktycznie uniemożliwia komuś pracę w danej dziedzinie i odpowiednio ją traktują.

Rząd zaproponował modernizację przepisów dotyczących klauzul zakazu konkurencji, z maksymalnym okresem obowiązywania do jednego roku i odszkodowaniem dla pracownika w przypadku powołania się na klauzulę. Do czasu przyjęcia i wejścia w życie nowelizacji obowiązują obecne przepisy.

Istnieją granice, których żadna klauzula nie może przekroczyć. Zgodnie z ustawą o ochronie sygnalistów ( Wet bescherming klokkenluiders ), klauzula ograniczająca prawo do zgłaszania podejrzeń popełnienia przestępstwa jest nieważna. Obowiązek zachowania poufności nie może również uniemożliwiać zgłaszania przestępstwa, składania zeznań w razie potrzeby ani przekazywania informacji organowi nadzorczemu, który jest do tego uprawniony. Nie uchyla on również ustawowego obowiązku pracodawcy do przekazywania informacji. Umowa o zachowaniu poufności, która próbuje przekupić pracodawcę, aby nie ujawniał informacji o bezprawnym postępowaniu, jest nie tylko niewykonalna, ale sama w sobie stanowi zobowiązanie.

Czy NDA wystarczy, gdy w grę wchodzą dane osobowe?

Nie. Gdy odbiorca przetwarza dane osobowe na Twoje polecenie, RODO wymaga zawarcia oddzielnej umowy o przetwarzaniu danych. Umowa NDA nie spełnia tych wymagań i nie można jej zawrzeć.

Informacje poufne bardzo często zawierają dane osobowe, dlatego też równolegle z umową stosuje się Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych (RODO). Jeżeli odbiorca przetwarza dane osobowe na polecenie osoby ujawniającej, art. 28 RODO wymaga zawarcia odrębnej umowy o przetwarzaniu danych ( verwerkersovereenkomst ) o określonej minimalnej treści. Umowa ta obejmuje przedmiot i czas trwania, charakter i cel przetwarzania, rodzaje danych i kategorie osób, których dane dotyczą, środki bezpieczeństwa, zasady dotyczące podprocesorów, pomoc w zakresie praw osób, których dane dotyczą, oraz to, co dzieje się z danymi po ich zakończeniu.

Te dwa dokumenty służą różnym celom. Umowa o poufności (NDA) chroni interesy handlowe podmiotu ujawniającego. Umowa o przetwarzaniu danych chroni osoby, których dane dotyczą, i nakłada odpowiedzialność na holenderski Urząd Ochrony Danych Osobowych ( Autoriteit Persoonsgegevens ). W przypadku przekazywania danych osobowych do kraju spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego, przekazywanie danych wymaga również własnej podstawy prawnej zgodnie z rozdziałem V RODO.

Traktowanie jednego dokumentu jako obejmującego oba to częsty i kosztowny sposób na ominięcie tych kwestii. Nasi prawnicy specjalizujący się w ochronie prywatności częściej zajmują się skutkami ubocznymi niż samym sporządzaniem.

Jak egzekwować umowę NDA w przypadku wycieku informacji?

Najpierw zabezpiecz dowody, a następnie zwróć się do sędziego orzekającego o wydanie nakazu tymczasowego, który zakaże ich wykorzystania i ujawnienia, wraz z karą pieniężną. Odszkodowanie i kara umowna zostaną naliczone w postępowaniu merytorycznym.

Szybkość jest ważniejsza niż cokolwiek innego, ponieważ wartość tajemnicy znika w momencie jej upublicznienia i żaden nakaz sądowy nie jest w stanie jej przywrócić. Pierwszym krokiem są dowody. Zabezpiecz pliki dziennika, ruch e-mail, obrazy urządzeń i zapisy pobierania, zanim zostaną nadpisane, i rejestruj, co komu i kiedy zostało ujawnione.

Holenderska procedura oferuje w tym zakresie specjalne instrumenty. Zajęcie dowodowe ( bewijsbeslag ) zabezpiecza dowody przed ich zaginięciem. Prawo do wglądu w dokumenty, wcześniej zawarte w artykule 843a holenderskiego Kodeksu postępowania cywilnego, a od 1 stycznia 2025 r. w artykule 194 tego kodeksu, umożliwia stronie, która ma w tym wystarczający interes, uzyskanie kopii określonych informacji dotyczących stosunku prawnego, którego jest stroną.

Typową drogą do szybkiego wydania postanowienia jest wstępne postępowanie w sprawie zabezpieczenia przed sędzią tymczasowym ( kort geding voor de voorzieningenrechter ). Typowe roszczenia to:

• nakaz zaprzestania używania lub ujawniania;
• nakaz zwrotu lub zniszczenia materiałów;
• polecenie wskazania odbiorców;
• zapłata kary umownej pod groźbą kary okresowej (kara pieniężna) jeśli polecenia nie zostaną wykonane.

Ustawa o ochronie tajemnic handlowych wprowadza środki przeciwko towarom naruszającym tajemnicę handlową, w tym wycofanie z obrotu i zniszczenie. Daje ona również sądowi uprawnienie do ochrony poufności tajemnicy w trakcie samego postępowania. Jest to niezwykle istotne, ponieważ w przeciwnym razie postępowanie sądowe dotyczące tajemnicy grozi jej ujawnieniem.

Roszczenia o odszkodowanie dochodzone są w postępowaniu merytorycznym. Jeśli strony uzgodniły karę umowną, roszczenie dotyczy jedynie kary umownej, dlatego klauzula jest tak cenna. W przeciwnym razie strona dochodząca odszkodowania musi udowodnić poniesioną stratę, a utracone zyski z informacji, którymi dysponuje również konkurent, są niezwykle trudne do oszacowania.

Poważne naruszenia również mogą stanowić przestępstwo. Holenderski kodeks karny przewiduje karę za umyślne ujawnienie tajemnicy, do której zachowania jest się zobowiązanym ze względu na zajmowane stanowisko, zawód lub przepis ustawowy (art. 272 ​​Sr), a także za umyślne ujawnienie danych firmy, w której się pracuje lub pracowało, jeśli było się zobowiązanym do zachowania ich w tajemnicy (art. 273 Sr).

Na co należy zwrócić uwagę przy zawieraniu transgranicznej umowy o poufności?

Wybierz prawo właściwe i właściwy sąd z rozwagą i ostrożnie korzystaj z amerykańskich szablonów. Koncepcje, które sprawdzają się w Stanach Zjednoczonych, często nie mają zastosowania w prawie holenderskim.

Umowy o zachowaniu poufności są często podpisywane między stronami w różnych krajach, a w obiegu znajdują się zazwyczaj amerykańskie wzory. To ma znaczenie. Koncepcje takie jak odszkodowanie mające na celu ukaranie sprawcy, amerykańska doktryna odszkodowań umownych i nakaz sądowy z mocy prawa nie znajdują zastosowania w prawie holenderskim. Klauzula sporządzona na ich podstawie może całkowicie stracić moc, gdy zastosowanie znajdzie prawo holenderskie.

Zgodnie z rozporządzeniem Rzym I, strony w sporach handlowych mają swobodę wyboru prawa właściwego, a wybór ten powinien być dokonywany świadomie, a nie na podstawie szablonu. Należy dodać odpowiednią klauzulę forum. Wybór sądów holenderskich pozwala na szybkie zwrócenie się do sędziego orzekającego w sprawie środków tymczasowych, a orzeczenie wydane w państwie członkowskim UE może być egzekwowane w całej Unii Europejskiej bez dodatkowych formalności. W przypadku gdy cały majątek strony przeciwnej znajduje się poza Europą, arbitraż jest często bardziej wykonalną opcją.

Jak sprawić, aby umowa funkcjonowała w codziennej praktyce?

Znaj swoje sekrety, udzielaj dostępu tylko tym, którzy go potrzebują, i miej procedurę dotyczącą odchodzenia pracowników. Podpisana umowa o zachowaniu poufności, której nikt nie stosuje, nie jest dowodem na nic.

Ponieważ ustawowa ochrona tajemnic handlowych opiera się na rozsądnych środkach, sposób, w jaki organizacja faktycznie przetwarza informacje, stanowi element jej sytuacji prawnej. Zaczyna się to od wiedzy o tym, czym są tajemnice. Niewiele firm potrafi je wymienić. Krótki spis informacji, których ujawnienie rzeczywiście zaszkodziłoby firmie, gdzie są przechowywane i kto może do nich dotrzeć, stanowi podstawę wszelkich innych środków i ewentualnych późniejszych roszczeń.

Dostęp powinien wynikać z potrzeb. Ogranicz uprawnienia w systemie plików i oprogramowaniu do zarządzania relacjami z klientami, korzystaj z pokoju danych z uprawnieniami do każdego dokumentu i rejestrowaniem pobierania podczas transakcji oraz oznaczaj dokumenty jako poufne, gdy opuszczają organizację. To przynosi dwie korzyści jednocześnie: mniej wycieków i udokumentowany ślad w przypadku ich wystąpienia. W przypadku dostawcy lub wykonawcy, przekaż zobowiązania dotyczące poufności na piśmie, zamiast zakładać je na siebie.

Odejścia zasługują na odrębną procedurę. Cofnij dostęp w ostatnim dniu roboczym, a nie dwa tygodnie później, odzyskaj laptopy, telefony i dokumenty fizyczne oraz przypomnij odchodzącemu pracownikowi na piśmie o obowiązkach, które obowiązują również po zakończeniu stosunku pracy.

Jeśli tuż przed rezygnacją pobrano dużą ilość danych, należy działać natychmiast: logi stanowią dowód i zazwyczaj są nadpisywane w ustalonym cyklu.

Na co powinnaś zwrócić uwagę jako strona ujawniająca informacje?

Podpisz, zanim udostępnisz, i upewnij się, że później będziesz mógł udowodnić, co udostępniłeś. Ustawa o ochronie tajemnic handlowych chroni tylko te informacje, co do których podjąłeś rozsądne kroki.

• Podpisz umowę NDA przed pierwszym spotkaniem; odbiorca, który już posiadał informację, może powołać się na wyjątek, pod warunkiem że miał wcześniejszą wiedzę.
• Zdefiniuj informacje poufne według kategorii i oznacz dokumenty jako poufne.
• Ogranicz użycie do jednego dozwolonego celu; bez niego odbiorca może wykorzystać informację, pod warunkiem zachowania jej poufności.
• Sprawdź, czy w umowie o pracę klauzula dotycząca kary pieniężnej jest zgodna z artykułem 7:650 BW, w przeciwnym razie jest nieważna.
• Sprawdź w Rejestrze Handlowym (Handelsregister) KVK że sygnatariusz może wiązać drugą stronę.

Co powinieneś zaznaczyć jako odbiorca?

Sprawdź, do czego się zobowiązujesz, zanim podpiszesz umowę, ponieważ kara pieniężna jest należna bez udowodnienia straty (artykuł 6:92 BW).

• Sprawdź, czy uwzględniono standardowe wyjątki: informacje publiczne, informacje, które posiadasz już zgodnie z prawem, informacje opracowane samodzielnie i informacje pochodzące od osób trzecich.
• Sprawdź, czy kara jest naliczana za każde naruszenie warunków umowy czy za każdy dzień, a także czy stanowi rekompensatę za szkodę, czy jest jej dopełnieniem.
• Sprawdź czas trwania i czy zobowiązanie pozostaje w mocy po rozwiązaniu umowy bezterminowo.
• Sprawdź, którzy pracownicy, spółki grupy i doradcy mogą otrzymywać informacje i czy możesz nałożyć na nich podobne obowiązki.
• Sprawdź, czy ustawa NDA blokuje inżynierię wsteczną, która w innym przypadku byłaby dozwolona przez prawo.

Co możemy dla Ciebie zrobić na podstawie umowy o zachowaniu poufności?

Nasi prawnicy specjalizujący się w umowach o pracę sporządzają i weryfikują umowy o zachowaniu poufności dla przedsiębiorstw w Holandii. Więcej informacji można znaleźć na naszej stronie poświęconej prawnikom korporacyjnym.

• Przygotowujemy jednostronne, wzajemne lub wielostronne umowy o poufności dostosowane do kierunku przepływu informacji.
• Dokonujemy przeglądu definicji, dozwolonego celu, czasu trwania i klauzul karnych zawartych w umowie NDA, którą masz podpisać.
• Sprawdzamy klauzule poufności i kary zawarte w umowach o pracę pod kątem zgodności z artykułami 7:650 i 7:653 BW.
• Oprócz umowy NDA sporządzamy również umowę o przetwarzaniu danych wymaganą na mocy artykułu 28 RODO.
• Zabezpieczamy dowody i rozpoczynamy postępowanie przygotowawcze (kort geding) w przypadku stwierdzenia niewłaściwego wykorzystania informacji.

Podsumowanie

• NDA to zwykła umowa podlegająca prawu holenderskiemu, wiążąca bez żadnych wymogów formalnych; aby udowodnić, co zostało uzgodnione, niezbędna jest umowa pisemna.
• Ustawa o ochronie tajemnic handlowych chroni wyłącznie informacje, co do których podjęto rozsądne kroki w celu zachowania ich w tajemnicy; NDA stanowi część takiego dowodu.
• Dokładnie określ informacje poufne, dozwolony cel, dozwolonych odbiorców i czas trwania.
• Klauzula karna chroni przed koniecznością udowodnienia straty. W umowie o pracę musi być zgodna z artykułem 7:650 Kodeksu pracy, w przeciwnym razie jest nieważna.
• Umowa o poufności nie może powstrzymać nikogo od pracy dla konkurencji ani od zgłaszania nieprawidłowości. Nie zastępuje ona również umowy o przetwarzaniu danych.

PYTANIA I ODPOWIEDZI