Prawo energetyczne

Urząd ds. Konsumentów i Rynków (ACM) jest głównym regulatorem energetycznym, nadzorującym operatorów sieci, ustalanie taryf i ochronę konsumentów. Holenderski Urząd ds. Emisji (NEa) reguluje system EU ETS. Ministerstwo Polityki Klimatycznej i Energetycznej ustala regulacje strategiczne. Decyzje o pozwoleniach są często podejmowane przez władze prowincji (w przypadku większych instalacji) lub gminy.

Możesz złożyć skargę do ACM na podstawie ustawy Energiewet, która skutkuje wydaniem wiążącego orzeczenia regulacyjnego. Jeśli to się nie powiedzie, możesz odwołać się do Trybunału Apelacyjnego ds. Handlu i Przemysłu (CBb). W pilnych przypadkach możliwe jest uzyskanie nakazu tymczasowego (kort geding) przed sądem rejonowym. Obsługujemy wszystkie trzy drogi.

Zator sieciowy występuje, gdy operator sieci nie może zagwarantować przesyłu energii elektrycznej w sieci wysokiego napięcia. Od 2022 roku niektóre części holenderskiej sieci są całkowicie przeciążone, szczególnie na obszarach przemysłowych i w strefach energii odnawialnej. Operatorzy sieci mogą odmówić nowych przyłączy lub nałożyć ograniczenia przepustowości. Do dróg prawnych należą: skarga ACM, procedury Energiewet na podstawie artykułu 27 oraz negocjowane umowy o podziale przepustowości.

Większość projektów wymaga pozwolenia na budowę (omgevingsvergunning) zgodnie z ustawą o pozwoleniu na budowę (Omgevingswet), umowy o przyłączu do sieci z operatorem sieci (Liander, Stedin, Enexis) oraz potencjalnie wniosku o dotację SDE++. Duże farmy wiatrowe (powyżej 5 MW na lądzie) wymagają planu poboru mocy na poziomie prowincji lub kraju. Zarządzamy całym procesem uzyskiwania pozwoleń.

PPA to długoterminowa umowa między producentem energii a jej odbiorcą. Korporacyjne umowy PPA pozwalają firmom dopasować zużycie energii do produkcji energii ze źródeł odnawialnych i osiągnąć cele w zakresie zrównoważonego rozwoju. Obejmują one złożone warunki dotyczące wolumenu, cen i bilansowania. To, czy potrzebujesz takiej umowy, zależy od Twoich potrzeb w zakresie odbioru energii i tolerancji ryzyka – służymy radą w zakresie struktury i negocjacji.

Tak, zgodnie z ustawą Energiewet, wspólnota energetyczna ze wspólnym wytwarzaniem energii może zaopatrywać swoich członków za pośrednictwem sieci i korzystać z przepisów o rozliczeniach netto. Przepisy dotyczące rozliczeń, dostępu do sieci i kwalifikowalności wspólnot do programu SDE++ są szczegółowe i wymagają starannego uregulowania prawnego.

Typowe terminy: omgevingsvergunning 6-12 miesięcy, z możliwością 12-18 miesięcy w przypadku odwołania w Raad van State. Cykle SDE++ odbywają się dwa razy w roku. Terminy przyłączenia do sieci są bardzo zmienne ze względu na natężenie ruchu – od 6 miesięcy do kilku lat w obszarach o dużym natężeniu ruchu. Możemy doradzić realistyczne terminy dla Twojej konkretnej lokalizacji i rodzaju projektu.