Wiza dla start-upów w Holandii: zezwolenie na pobyt dla zagranicznych założycieli

Holenderskie zezwolenie na pobyt dla startupów ( verblijfsvergunning voor buitenlandse start-ups , nieformalnie startupvisum ) daje założycielowi spoza UE roczny pobyt w Holandii na zbudowanie innowacyjnego biznesu pod okiem uznanego facylitatora. Nie jest to zezwolenie punktowe ani wiza inwestycyjna. W tym artykule wyjaśniono, czym ono jest, co oznacza wymóg facylitatora, co sprawdza Służba Imigracyjna i Naturalizacyjna (IND), co następuje po pierwszym roku i jaka alternatywa może być dla Ciebie odpowiednia.

Czym jest zezwolenie na pobyt czasowy dla osób rozpoczynających działalność

Zezwolenie na rozpoczęcie działalności gospodarczej to tymczasowe zezwolenie na pobyt stały (typ I) wydawane na podstawie ustawy o cudzoziemcach z 2000 r. (art. 14), z ograniczeniem „pracy na własny rachunek” rozwiniętym w dekrecie o cudzoziemcach z 2000 r. (art. 3.30). Przepis ten umożliwia udzielenie zezwolenia cudzoziemcowi, który zakłada innowacyjną działalność gospodarczą, posiada trwałe i wystarczające środki utrzymania oraz stwarza prawdopodobieństwo, że w ciągu roku zostaną spełnione zwykłe warunki pracy na własny rachunek. Zezwolenie jest wydawane na maksymalnie rok i nie może zostać przedłużone. Ten fakt determinuje niemal każdą decyzję założyciela firmy w ciągu pierwszych dwunastu miesięcy.

Program istnieje, ponieważ standardowa ścieżka dla osób samozatrudnionych wymaga od założyciela wcześniejszego udowodnienia, że ​​firma już wnosi wartość dodaną do holenderskiej gospodarki, czego zazwyczaj nie jest w stanie zrobić startup, który nie generuje jeszcze przychodów. Zastępuje on ten dowód oceną doświadczonego holenderskiego mentora.

Ponieważ zezwolenie jest wydawane na działalność na własny rachunek, posiadacz zezwolenia może prowadzić własną działalność gospodarczą, nie daje jednak swobodnego dostępu do holenderskiego rynku pracy: praca zarobkowa dodatkowa zazwyczaj wymaga zezwolenia na pracę.

Wymagania dotyczące osoby ułatwiającej

Czym jest facylitator

Facylitator to uznana holenderska organizacja, która wspiera założyciela przez rok obowiązywania zezwolenia: akcelerator, inkubator, fundator przedsięwzięć, program powiązany z uniwersytetem lub porównywalna organizacja. Akceleratory, inkubatory i fundatorzy przedsięwzięć tego typu znajdują się na oficjalnej liście, którą RVO aktualizuje na bieżąco. Facylitator zapewnia spersonalizowany pakiet wsparcia, który może obejmować zarządzanie operacyjne, rozwój produktu, marketing oraz dostęp do inwestorów i sieci. Nie jest biernym sygnatariuszem, lecz strażnikiem systemu, a jego własna pozycja jest przedmiotem oceny.

W jaki sposób RVO docenia animatorów

Holenderska Agencja Przedsiębiorczości (RVO) prowadzi publiczną listę facylitatorów spełniających warunki programu. Facylitator musi:

• posiadać udokumentowane doświadczenie w kierowaniu innowacyjnymi start-upami;
• być w dobrej kondycji finansowej: bez zarządu komisarycznego, upadłości, ujemnego kapitału własnego;
• nie posiadać większościowych udziałów w przedsiębiorstwie założyciela;
• nie być krewnym założyciela do trzeciego stopnia; i
• mieć zastępcę w organizacji, aby mentoring nie zależał od jednej osoby.

Skorzystanie z usług facylitatora, który znajduje się już na liście RVO, jest zdecydowanie najprostszą drogą, ponieważ jego przydatność została wcześniej oceniona. Organizacja nieznajdująca się na liście nie jest automatycznie wykluczana i nie wymaga oddzielnego, wcześniejszego uznania: wniosek musi zawierać dowody na spełnienie każdego z powyższych warunków, a RVO weryfikuje facylitatora w ramach tej samej procedury, w ramach udzielania porad.

Umowa między założycielem a organizatorem

Współpraca musi zostać zawarta w podpisanej umowie. Jest to dokument merytoryczny, a nie list intencyjny, i powinien on określać:

• charakter ułatwienia: jakie mentoring, zaplecze, przestrzeń robocza i dostęp do sieci są zapewniane, dostosowane do danego przedsięwzięcia;
• czas trwania i intensywność doradztwa, obejmujące rok wydania pozwolenia;
• warunki handlowe, w tym wszelkie opłaty i umowy kapitałowe lub opcyjne, które nie mogą pozwolić podmiotowi ułatwiającemu uzyskanie większościowego udziału;
• warunków, które nie będą utrudniać rozwoju przedsiębiorstwa oraz sposobu zakończenia współpracy.

Przeczytaj uważnie klauzulę dotyczącą kapitału własnego: znaczny udział jest czymś normalnym, ale taki, który uprawnia do kontroli, unieważnia pozwolenie.

Odpowiedniość, a nie punktowany plan biznesowy

To jest punkt, którego większość założycieli nie rozumie. IND nie ocenia biznesplanu. Zwraca się o poradę do RVO, a RVO bierze pod uwagę facylitatora, innowacyjny charakter produktu lub usługi, plan krok po kroku oraz wpis do rejestru handlowego. Wymagana jest pozytywna opinia, ale nie ma tabeli punktowej, punktowej oceny prognozowanych obrotów ani wymogu wykazania kapitału lub utworzonych miejsc pracy. Liczy się to, czy wiarygodna, niezależna i doświadczona holenderska organizacja zobowiązała się do współpracy z tym założycielem. IND oddzielnie ocenia warunki ogólne.

Warunki dla założyciela

Oprócz wymogu bycia animatorem, założyciel musi spełnić następujące wymagania.

• Innowacyjny produkt lub usługa. Musi zostać spełniony co najmniej jeden z trzech warunków: produkt lub usługa jest nowa w Holandii; w produkcji, dystrybucji lub marketingu wykorzystywana jest nowa technologia; lub występuje innowacyjna metoda organizacji lub pracy. Innowacje społeczne, nowe połączenia produkt-rynek oraz zastosowania w zakresie zrównoważonego rozwoju mogą się kwalifikować; dobrze zarządzana kopia istniejącej holenderskiej firmy nie.
• Plan krok po kroku. Opis przedsięwzięcia i konkretny plan na pierwszy rok: organizacja i forma prawna, kto czym się zajmuje, planowany produkt lub usługa, obsada kadrowa, cele i planowane działania. Celem jest pokazanie, że rok zostanie wykorzystany na budowę czegoś, a nie na opisanie ukończonej firmy.
• Aktywna rola. Założyciel musi faktycznie zarządzać firmą lub współprowadzić ją; bycie udziałowcem lub finansistą nie wystarczy. Weryfikacja odbywa się na podstawie wpisu do rejestru handlowego i planu działania.
• Rejestracja w rejestrze handlowym. Działalność gospodarcza musi być zarejestrowana w Izbie Handlowej (KVK), a wpis musi wskazywać, że założyciel ma uprawnienia decyzyjne. W praktyce tylko KVK Numer zostanie przesłany, RVO go zweryfikuje.
• Wystarczające środki utrzymania. Wystarczająca ilość pieniędzy na cały rok bez konieczności korzystania ze środków publicznych. Standardem jest standardowa kwota IND dla osoby samotnej, a nie odrębna kwota na start: 70% ustawowego minimalnego wynagrodzenia dla osoby samotnej, wliczając dodatek urlopowy. IND publikuje tę kwotę i aktualizuje ją co 1 stycznia i 1 lipca zgodnie z ustawowym minimalnym wynagrodzeniem, dlatego należy obliczać ją na podstawie kwoty obowiązującej w dniu złożenia wniosku, a nie kwoty podanej w przewodniku. Założyciel musi wykazać, że środki są dostępne przez pełne dwanaście miesięcy. Dowodem jest zazwyczaj holenderski wyciąg z banku; akceptowane jest również finansowanie przez pośrednika lub osobę trzecią wpłacającą na holenderskie konto założyciela, pod warunkiem, że pokrywa ono cały pobyt, trwający maksymalnie rok.
• ważny paszport, z kompletnym zaświadczeniem o przeszłości oraz, w stosownych przypadkach, deklaracją sankcji wobec Rosji i Białorusi.

Wniosek, MVV, okres decyzji i opłaty

W przypadku gdy założyciel przebywa za granicą i potrzebuje zezwolenia na pobyt czasowy ( MVV ), wniosek o MVV i zezwolenie na pobyt składa się łącznie w ramach procedury wjazdu i pobytu (TEV). Obywatele m.in. Australii, Kanady, Japonii, Nowej Zelandii, Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych są zwolnieni z obowiązku uzyskania MVV i składają wniosek bezpośrednio do IND.

Wniosek może złożyć założyciel, upoważniony przedstawiciel lub online przez pośrednika za pośrednictwem Portalu Biznesowego; z zagranicy wniosek rozpatrywany jest za pośrednictwem ambasady lub konsulatu Holandii. Po wydaniu MVV założyciel odbiera naklejkę wizową, udaje się do Holandii, rejestruje się w gminie i odbiera dokument pobytowy.

Okres rozpatrzenia wniosku wynosi 90 dni , a IND może go przedłużyć, jeśli opinia RVO lub dodatkowe dokumenty nie zostały jeszcze dostarczone. Opłata jest pobierana w ciągu trzech tygodni od złożenia wniosku, w przeciwnym razie wniosek nie zostanie rozpatrzony. Stawka jest ustalana rozporządzeniem ministerialnym, aktualizowana co 1 stycznia i publikowana przez IND; jest niższa dla obywateli Turcji ze względu na obowiązek zawieszenia na mocy Umowy Stowarzyszeniowej EWG-Turcja i zerowa dla niewielkiej liczby obywateli objętych starszymi traktatami.

Po pierwszym roku: przejście na zezwolenie na samozatrudnienie

Zezwolenia na rozpoczęcie działalności nie można przedłużyć. Przed jego wygaśnięciem założyciel musi zmienić podstawę pobytu, a planowaną drogą jest zezwolenie na pobyt dla osób prowadzących działalność na własny rachunek ( zelfstandige ), wydawane na maksymalnie dwa lata.

Zazwyczaj zezwolenie to opiera się na ocenie punktowej RVO w trzech obszarach: doświadczenie osobiste, biznesplan i wartość dodana dla Holandii. Wnioskodawca musi uzyskać co najmniej 30 punktów w każdym obszarze lub co najmniej 45 punktów za doświadczenie osobiste i 45 punktów za biznesplan. Dla młodej firmy jest to wymagający test.

Oto koncesja. Posiadacz zezwolenia na rozpoczęcie działalności gospodarczej na podstawie artykułu 3.30 Dekretu o cudzoziemcach z 2000 r., który złoży oświadczenie facylitatora potwierdzające, że co najmniej trzy miesiące doradztwa zostały ukończone z pozytywnym wynikiem, jest uznawany za osobę, która uzyskała co najmniej minimalny wynik za doświadczenie osobiste, za biznesplan i za wartość dodaną dla gospodarki holenderskiej. RVO publikuje wzór oświadczenia. Próg punktowy zostaje w istocie pokonany przez werdykt facylitatora.

Nadal obowiązują zwykłe warunki: KVK Rejestracja, wszelkie zezwolenia zawodowe oraz wystarczający i stabilny dochód z działalności gospodarczej, mierzony w oparciu o normę 70% ustawowego minimalnego wynagrodzenia dla osoby samotnej, wliczając dodatek urlopowy, publikowaną przez IND w półroczu, w którym złożono wniosek. Osoba dokonująca pośrednictwa może odmówić wydania oświadczenia; należy omówić tę możliwość na długo przed dziewiątym miesiącem.

Alternatywne drogi dla założycieli

Pozwolenie na rozpoczęcie działalności nie zawsze jest najlepszym rozwiązaniem. Warto rozważyć cztery alternatywy.

• Niezbędny personel startowy. Program pilotażowy trwający od 1 czerwca 2021 r. do 1 czerwca 2028 r. dla kluczowych pracowników innowacyjnego, skalowalnego holenderskiego start-upu zatrudniającego nie więcej niż 15 pracowników, z limitem pięciu takich zezwoleń na firmę. Pracownik musi zarabiać co najmniej tyle, ile wynosi próg wynagrodzenia ustalony w programie, indeksowany co 1 stycznia i publikowany przez IND, oraz musi otrzymać co najmniej 1% udziałów lub akcje o co najmniej określonej wartości w ciągu trzech lat od rozpoczęcia umowy. Zezwolenie ważne jest do trzech lat. Przydatne dla współzałożyciela, który chce zostać pracownikiem z udziałem kapitałowym.
• Wysoko wykwalifikowani migranci poprzez własną firmę. Zgodnie z Dekretem o cudzoziemcach z 2000 r. (artykuł 3.30a). Firma musi najpierw uzyskać status uznanego sponsora, a założyciel musi być rzeczywiście zatrudniony przez nią z wynagrodzeniem równym lub wyższym od kryterium płacowego dla wysoko wykwalifikowanych migrantów, które ma wyższą wartość od 30. roku życia, a niższą poniżej i jest indeksowane co 1 stycznia. Zezwolenie jest ważne wraz z umową, do pięciu lat, a praca na własny rachunek jest dozwolona równolegle. Wymaga to finansowanej firmy od pierwszego dnia, a IND weryfikuje, czy stosunek pracy jest rzeczywisty, w którym założyciel kontroluje pracodawcę. W przypadku gdy wysoko wykwalifikowany migrant jest jednocześnie głównym udziałowcem w uznanym sponsorze, IND szczególnie rygorystycznie sprawdza, czy istnieje rzeczywista umowa o pracę i czy wynagrodzenie jest na poziomie rynkowym.
• Rok orientacyjny. Rok bezpłatnego dostępu do rynku pracy, w tym samozatrudnienia, dla osób, które ukończyły akredytowany program holenderski lub wyznaczoną uczelnię zagraniczną, lub ukończyły doktorat lub badania kwalifikacyjne w ciągu ostatnich trzech lat. Nie można go przedłużyć, ale można go ponownie przyznać po ukończeniu późniejszego programu kwalifikacyjnego. Najtańszy i najmniej warunkowy sposób na przetestowanie pomysłu, jeśli się kwalifikujesz.
• Niebieska karta UE. Dla założyciela firmy, który utrzymuje stałe zatrudnienie na etacie podczas budowy. Wymaga dyplomu ukończenia studiów wyższych z co najmniej trzyletnim stażem lub pięcioletniego doświadczenia na tym poziomie (trzy lata w branży IT), umowy o pracę na co najmniej sześć miesięcy oraz wynagrodzenia równego lub wyższego od kryterium Blue Card, z obniżonym kryterium dla niedawnych absolwentów; oba te warunki są indeksowane co 1 stycznia i publikowane przez IND. Wynagrodzenie musi być wypłacane przelewem bankowym na konto w imieniu migranta i musi być na poziomie rynkowym. Ważny przez okres do pięciu lat, pozwala na samozatrudnienie równolegle z zatrudnieniem.

Test jest prosty. Jeśli kwalifikujesz się do roku orientacyjnego, zacznij od niego. Jeśli Twoja firma ma finansowanie i może zapewnić wynagrodzenie, ścieżka dla wysoko wykwalifikowanych migrantów daje znacznie większe pole do popisu. Jeśli dołączasz do czyjegoś holenderskiego start-upu, program Essential Personnel jest odpowiedni. Pozwolenie na start-up jest potrzebne, gdy pomysł jest naprawdę innowacyjny, firma jest młoda, a poważny holenderski mentor będzie Cię wspierał.

Rodzina założyciela

Członkowie rodziny mogą towarzyszyć założycielowi, ale arytmetyka jest nieubłagana. Partner lub małoletnie dziecko ubiega się o zezwolenie na pobyt jako członek rodziny, a to zezwolenie pochodne jest ważne tylko tak długo, jak własne zezwolenie założyciela, co w pierwszym roku oznacza maksymalnie dwanaście miesięcy. Założyciel, jako sponsor, musi posiadać niezależne i trwałe środki utrzymania. W przypadku pierwszego zezwolenia na rozpoczęcie działalności nie ma zastosowania ogólny wymóg, aby środki były zarabiane przez okres jednego i pół roku na mocy rozporządzenia o cudzoziemcach z 2000 r. ( Voorschrift Vreemdelingen 2000 , artykuł 3.20). Środki mogą, z zastrzeżeniem warunków, być finansowane przez założyciela, przez pośrednika lub przez osobę trzecią, pod warunkiem przedstawienia wymaganej umowy, załączonych oświadczeń, danych bankowych i wystarczającej pewności co do przepływu środków ( Voorschrift Vreemdelingen 2000 , artykuł 3.20b). Oddzielne opłaty pobierane są za partnera i za małoletnie dziecko mieszkające z rodzicem, naliczane z tej samej rocznej taryfy IND. Podana kwota to standardowa norma łączenia rodzin; nie ma oddzielnej, niższej kwoty dla sponsora posiadającego zezwolenie na rozpoczęcie działalności. W przypadku, gdy sponsor przywozi partnera, normą jest pełne ustawowe wynagrodzenie minimalne z uwzględnieniem dodatku urlopowego; jeśli sponsor jest samotnym rodzicem, wynosi ona 70% tej kwoty. Obie stawki są korygowane co 1 stycznia i 1 lipca wraz z płacą minimalną, dlatego należy sprawdzić kwotę obowiązującą w dniu złożenia wniosku.

Partner przyjęty na tej podstawie zazwyczaj otrzymuje takie samo stanowisko na rynku pracy jak założyciel, co w przypadku sponsora startupu jest ograniczone. Założyciele, którzy polegają na zarobkach partnera, powinni najpierw sprawdzić ten zapis.

Praktyczne pułapki

• O zmianach należy powiadomić. Posiadacz zezwolenia musi powiadomić IND o zmianie swojej sytuacji; niedopełnienie tego obowiązku może skutkować karą administracyjną lub cofnięciem zezwolenia. zmiana animatora oraz istotna zmiana planu biznesowego Oba podlegają temu obowiązkowi, ponieważ oba odnoszą się do podstawy, na której wydano pozwolenie. Najpierw powiadomienie, potem obrót.
• Rok jest krótszy niż wygląda. Odejmij do 90 dni na podjęcie decyzji na początku i kilka miesięcy na przygotowanie wniosku uzupełniającego na końcu. Ponieważ przed ogłoszeniem decyzji przez facylitatora muszą upłynąć co najmniej trzy miesiące doradztwa, założyciel, który późno rozpoczyna mentoring, nie ma wyjścia.
• Nie podpisuj umowy pośredniczącej, która przekazuje kontrolę. Większościowy udział dyskwalifikuje wniosek, a surowe warunki mogą być uznane za utrudnianie działalności gospodarczej.
• Sprawdzane są więzi rodzinne. Krewny do trzeciego stopnia nie może występować w roli pośrednika.
• Innowacje muszą być udokumentowane, a nie deklarowane. Wyjaśnij konkretnie, dlaczego dany produkt, technologia lub metoda jest nowością w Holandii.
• Środki utrzymania muszą być możliwe do udowodnienia w Holandii. Wyciąg z holenderskiego banku lub udokumentowane zobowiązanie finansowe wpłacone na holenderskie konto ma większą wagę niż aktywa przechowywane za granicą.

Zezwolenie na rozpoczęcie działalności gospodarczej jest wydawane na jeden, niepowtarzalny rok, a wniosek o kolejne zezwolenie należy sporządzić już od pierwszego miesiąca. Doradzamy założycielom w wyborze drogi, w umowie pośrednictwa i jej warunkach kapitałowych, a także w sprawie przejścia na zezwolenie na samozatrudnienie. Działamy również w przypadku sprzeciwu i odwołania w przypadku odmowy wydania zezwolenia przez IND. Nasze poradniki dotyczące prawa imigracyjnego szczegółowo omawiają kwestie związane z zezwoleniami sąsiednimi.