Zgodność z holenderskim sektorem prawnym

Biurokratyczny ból szyi zwany „podatnością”

Wprowadzenie

Wraz z wprowadzeniem holenderskiej ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu (Wwft) oraz zmianami, które zostały wprowadzone do tej ustawy, nadszedł nowy okres nadzoru. Jak sama nazwa wskazuje, Wwft został wprowadzony w celu walki z praniem pieniędzy i finansowaniem terroryzmu. Nie tylko instytucje finansowe, takie jak banki, firmy inwestycyjne i firmy ubezpieczeniowe, ale także prawnicy, notariusze, księgowi i wiele innych zawodów muszą upewnić się, że przestrzegają tych zasad. Proces ten, w tym zestaw kroków, które należy podjąć w celu zapewnienia zgodności z tymi zasadami, opisano ogólnym terminem „zgodność”. W przypadku naruszenia zasad Wwft może zostać nałożona wysoka grzywna. Na pierwszy rzut oka reżim Wwft wydaje się rozsądny, gdyby nie fakt, że Wwft stał się prawdziwym biurokratycznym bólem karku, walczącym nie tylko z terroryzmem i praniem pieniędzy: efektywne zarządzanie działalnością gospodarczą.

Badanie klienta

Aby zachować zgodność z Wwft, wyżej wymienione instytucje muszą przeprowadzić dochodzenie klienta. Wszelkie (planowane) nietypowe transakcje należy zgłaszać do holenderskiej jednostki analityki finansowej. W przypadku, gdy wynik dochodzenia nie dostarczy odpowiednich informacji lub spostrzeżeń, lub jeżeli dochodzenie wskazuje na działania niezgodne z prawem lub należące do kategorii wysokiego ryzyka w ramach Wwft, instytucja musi odmówić świadczenia usług. Badanie klienta, które należy przeprowadzić, jest dość skomplikowane, a każda osoba czytająca Wwft zostanie uwikłana w labirynt długich zdań, skomplikowanych zdań i skomplikowanych odniesień. I to jest sam akt. Ponadto większość organów nadzoru Wwft wydała własny skomplikowany podręcznik Wwft. Ostatecznie, nie tylko tożsamość każdego klienta, będącego dowolną osobą fizyczną lub prawną, z którą nawiązano stosunki handlowe lub w której imieniu transakcja jest (do przeprowadzenia), ale także tożsamość ostatecznego właściciela (właścicieli) ( UBO), ewentualne osoby narażone politycznie (PEP) oraz przedstawiciele klienta muszą zostać ustanowieni, a następnie zweryfikowani. Prawne definicje terminów „UBO” i „PEP” są nieskończenie rozbudowane, ale sprowadzają się do następujących kwestii. Ponieważ UBO zakwalifikuje każdą osobę fizyczną, która bezpośrednio lub pośrednio posiada ponad 25% (udziałów) udziałów spółki, niebędącej spółką notowaną na giełdzie. Krótko mówiąc, PEP to ktoś, kto pełni ważną rolę publiczną. Rzeczywisty zakres dochodzenia klienta będzie zależeć od oceny ryzyka dla danej instytucji przez instytucję. Dochodzenie ma trzy warianty: dochodzenie standardowe, dochodzenie uproszczone i zintensyfikowane. Aby ustalić i zweryfikować tożsamość wszystkich wyżej wymienionych osób i podmiotów, w zależności od rodzaju dochodzenia może być lub może być potrzebny szereg dokumentów. Spojrzenie na możliwe wymagane dokumenty skutkuje następującym niewyczerpującym wyliczeniem: kopie (apostylowanych) paszportów lub innych dokumentów tożsamości, wyciągi z Izby Handlowej, umowy spółki, rejestrów akcjonariuszy i przeglądów struktur spółki. W przypadku zintensyfikowanego dochodzenia może być wymagane jeszcze więcej dokumentów, takich jak kopie rachunków za energię, umów o pracę, specyfikacji wynagrodzeń i wyciągów bankowych. Powyższe skutkuje odwróceniem uwagi od klienta i faktycznym świadczeniem usług, ogromnym biurokratycznym kłopotem, zwiększonymi kosztami, stratą czasu, możliwą potrzebą zatrudnienia dodatkowych pracowników z powodu tej straty czasu, obowiązkiem edukacji personelu na zasadach Wwft, zirytowanych klientów, a przede wszystkim strachu przed popełnianiem błędów, ponieważ Wwft postanowił nałożyć dużą odpowiedzialność na ocenę każdej konkretnej sytuacji z samymi firmami, pracując z otwartymi normami .

Represje: teoretycznie

Nieprzestrzeganie przepisów powoduje szereg możliwych konsekwencji. Po pierwsze, gdy instytucja nie zgłasza (planowanej) nietypowej transakcji, jest ona winna przestępstwa gospodarczego zgodnie z holenderskim prawem (karnym). Jeśli chodzi o dochodzenie klienta, istnieją pewne wymagania. Instytucja musi przede wszystkim być w stanie przeprowadzić dochodzenie. Po drugie, pracownicy instytucji muszą być w stanie rozpoznać nietypową transakcję. W przypadku nieprzestrzegania przez instytucję zasad Wwft, jeden z organów nadzorczych wyznaczonych przez Wwft może nałożyć karę przyrostową. Organ może również nałożyć grzywnę administracyjną, zwykle w wysokości od maksymalnej kwoty 10.000 € do 4.000.000 €, w zależności od rodzaju przestępstwa. Wwft nie jest jednak jedynym aktem nakładającym grzywny i kary, ponieważ nie można zapomnieć o ustawie o sankcjach („Sanctiewet”). Ustawa o sankcjach została przyjęta w celu wdrożenia sankcji międzynarodowych. Celem sankcji jest zaradzenie niektórym działaniom krajów, organizacji i osób, które na przykład naruszają prawo międzynarodowe lub prawa człowieka. Jako sankcje można pomyśleć o embargu na broń, sankcjach finansowych i ograniczeniach podróży dla niektórych osób. W tym zakresie utworzono listy sankcji, na których wyświetlane są osoby lub organizacje, które (prawdopodobnie) są związane z terroryzmem. Zgodnie z ustawą o sankcjach instytucje finansowe muszą podjąć środki administracyjne i kontrolne, aby upewnić się, że przestrzegają zasad sankcji, w przeciwnym razie popełniając przestępstwo gospodarcze. Również w tym przypadku może zostać nałożona kara dodatkowa lub grzywna administracyjna.

Teoria staje się rzeczywistością?

Międzynarodowe raporty wskazują, że Holandia radzi sobie raczej dobrze w walce z terroryzmem i praniem pieniędzy. Co to oznacza w kontekście faktycznie nałożonych sankcji w przypadku niezgodności? Do tej pory większości adwokatów udało się ominąć, a kary były w dużej mierze ukształtowane jako ostrzeżenia lub (warunkowe) zawieszenia. Tak było również w przypadku większości notariuszy i księgowych. Jednak do tej pory nie wszyscy mieli tyle szczęścia. Brak rejestracji i weryfikacji tożsamości UBO już spowodował, że jedna firma otrzymała grzywnę w wysokości 1,500 €. Doradca podatkowy otrzymał grzywnę w wysokości 20,000 10,000 EUR, z czego kwota XNUMX XNUMX EUR była warunkowa, za celowe nie zgłaszanie nietypowej transakcji. Zdarzało się już, że adwokat i notariusz zostali usunięci ze swojego biura. Jednak te ciężkie sankcje są głównie wynikiem celowego naruszenia Wwft. Niemniej jednak faktycznie mała grzywna, ostrzeżenie lub zawieszenie nie oznacza, że ​​sankcji nie uznaje się za tak ciężką. W końcu sankcje można upublicznić, tworząc kulturę „nazywania i zawstydzania”, co z pewnością nie będzie dobre dla biznesu.

Wnioski

Wwft okazał się niezbędnym, ale złożonym zestawem zasad. Zwłaszcza dochodzenie klienta wymaga trochę pracy, głównie powodując odejście od rzeczywistej działalności i - co najważniejsze - klienta, stratę czasu i pieniędzy, a nie w końcu sfrustrowanych klientów. Do tej pory kary były utrzymywane na niskim poziomie, mimo że grzywny te mogły osiągnąć ogromne wysokości. Nazywanie i zawstydzanie jest jednak również czynnikiem, który zdecydowanie może odegrać dużą rolę. Niemniej jednak wydaje się, że Wwft osiąga swoje cele, chociaż droga do przestrzegania przepisów jest pełna przeszkód, gór papierkowej roboty, przerażających represji i strzałów ostrzegawczych.

W końcu

W razie dalszych pytań lub komentarzy po przeczytaniu tego artykułu prosimy o kontakt z panem. Maxim Hodak, radca prawny w Law & More via maxim.hodak@lawandmore.nl lub mr. Tom Meevis, radca prawny przy ul Law & More via tom.meevis@lawandmore.nl lub zadzwoń pod numer +31 (0) 40-3690680.

Udostępnij